Vertel zelf het verhaal van Zuilen!

Lijkt het u leuk om gasten te ontvangen in de historische Werkspoorfabriek en vertelt u bezoekers graag over het mooie Zuilen? Dan bent u geknipt voor de functie gastheer/gastvrouw-rondleider in het Museum van Zuilen.

Een taak waarbij u ook belangrijk bent voor de ontwikkeling van het museum. Door uw ogen en oren open te houden voor nieuwe verhalen van bezoekers. Door ideeën aan te dragen voor nieuwe projecten.

Niet alleen in het museum, maar ook erbuiten: bij veel van onze initiatieven werken we samen met bewoners en instellingen uit de wijk.

Nu de coronabeperkingen binnenkort voorbij zijn starten we medio mei met een introductieopleiding voor gastheren/gastvrouwen-rondleiders. U bent daarna in staat om zelfstandig het verhaal van het museum te vertellen en in te kleuren met uw eigen ervaringen.

Wat vragen we?

Hoe vaak we uw inzet vragen bepaalt u in belangrijke mate zelf. Als indicatie denken we dat er gemiddeld 2 keer een dagdeel per maand wordt gevraagd als de groep vrijwilligers uit 20 personen bestaat. Een maand op vakantie? Dan kunt u bijvoorbeeld 2 andere maanden een keer extra inroosteren, als dat nodig is. Het streven is om vanaf 1 september 2021 de openstelling (woensdag t/m zaterdag 10-17 uur) geheel door vrijwilligers te laten plaatsvinden.

Hoe gaan we dat voorbereiden?

Vanaf medio mei tot begin juli krijgt een eerste groep van 4-6 vrijwilligers samen met een coördinator de gelegenheid zich voor te bereiden. Natuurlijk binnen de coronaregels, bij voorkeur in het Museum van Zuilen, maar mogelijk gedeeltelijk digitaal (ZOOM). Start u liever in september? Kan ook, dan begint een tweede groep aan de introductieopleiding.

Als u reageert krijgt u binnen 10 dagen een uitnodiging voor een (mogelijk digitaal) kennismakingsgesprek. Bent u wél een fan van ons museum, maar heeft u andere kwaliteiten dan die van gastheer/gastvrouw? Geef dan ook een seintje, we gaan dan samen met u op zoek naar een passende functie, zoals: het voorbereiden en inrichten van tentoonstellingen, het interviewen van wijkbewoners (“oral history”), onze social media of fondsenwerving.

Aanmelden: vrijwilligers@museumvanzuilen.nl

Meer weten? Sylvia Stekelenburg, m 06-51830752

Online StraatReünie Wethouder D.M. Plompstraat

Zondag 12 april 2021 organiseert het Museum van Zuilen zijn tweede online StraatReünie, dit keer voor de (oud) bewoners van de Wethouder D.M. Plompstraat.

Online, tot onze spijt, het mag nog niet fysiek, maar daarom niet minder interessant. We vertellen aan de hand van een diapresentatie over de geschiedenis van Zuilen, het ontstaan van de wijk, Mariëndaals Belang, het Vliegermonument en de Wethouder D.M. Plompstraat in het bijzonder.

Mis het niet, geef u op door even een mailtje te sturen naar info@museumvanzuilen.nl

 

Bakkerij Amsing Hofleverancier

Bakkerij Amsing Hofleverancier

In dit pand, een ontwerp van Jan van Leeuwen, architect uit Zeist, vestigde zich in oktober 1931 F.B. Amsing.
Bakker Amsing had een broodbakkerij aan de Helling 124 te Utrecht en verspreid over de stad – en Zuilen – werden verschillende verkooppunten geopend. In Zuilen was dat op de Hubert Duyfhuysstraat 35 en hier.
Het postadres was toen nog Daalseweg 34. Per september 1949 besloot het gemeentebestuur van Zuilen het stuk van de Daalseweg tussen de Sweder van Zuylenweg en de F. Koolhovenstraat ‘Edisonstraat’ te noemen.

Bakkerij Amsing op de hoek van de Daalseweg en de Ampèrestraat.

Frans Amsing en zijn vrouw Maaike Amsing-Stehouwer woonden op De Helling in Utrecht voordat zij op dit adres neerstreken.
Het vervoer van het brood van de bakkerij op De Helling te Utrecht naar de filialen werd gedaan door W. van Haarlem, wiens bedrijf uitgroeide tot een bekend Zuilens verhuisbedrijf. Van Haarlem stalde zijn vrachtauto’s op het terrein aan het eind van de Balderikstraat, wat toen nog ‘het landje van Amsing’ heette.
Het vervoer van de filialen naar de klanten in de verschillende wijken werd gedaan door broodbezorgers met bakfietsen. Deze bakfietsen werden – op het landje van Amsing – gemaakt door W. van ’t Hoog, later garagehouder in de… Hubert Duyfhuysstraat 35!

Wim van ’t Hoog toont de bakfietsen die hij maakte voor Amsing.

Amsing verwarmde na de Tweede Wereldoorlog de oven onder andere met hout dat hij een keer per maand haalde bij de grootste werkgever in de regio, de Wagon- en Bruggenfabriek Werkspoor.

Zuilens Nieuwsblad 23 juni 1949:

WEGGELOPEN Wie heeft mijn grijs gekleurd aapje gevonden of gezien? Gaarne bericht aan bakkerij Amsing, Daalseweg 34.

Zuilens Nieuwsblad 16 september 1954:

Huwelijk breekt de trouwste banden.
Mejuffrouw J.M. Hazendonk, die zeer binnenkort haar zilveren jubileum zal vieren als winkeljuffrouw bij Amsing’s bakkerijen, treedt in het huwelijk en verlaat haar firma.
Ongetwijfeld wordt dat voor beide partijen een tijd van wederzijds gemis. Wie kent de clientèle van Amsing als zij, die als lid van de familie werd beschouwd! Maar een eigen gezin gaat haar toch nog boven alles.

Het bord ‘hofleverancier’ dateert uit de periode dat koningin
Emma regentes was: 1890-1898. Het wapenschild bestaat uit het Nederlandse wapen van Nassau met de tekst ‘Je Maintiendrai’ (‘Ik zal handhaven’) en het wapen van Waldeck Pyrmont, de familie van Emma, met haar lijfspreuk ‘Palma Sub Pondre Crescit’ (‘de palm groeit tegen de verdrukking in’).

Meer weten over Bakkerij Amsing en/of Museum van Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

 

 

Stichting Museum van Zuilen Culturele ANBI!!!

Het verheugt ons bijzonder dat we u kunnen mededelen dat de Stichting Museum van Zuilen met ingang van 1 januari 2021 door de Belastingdienst officieel erkend is als een Algemeen Nut Beogende Instelling, een ANBI-stichting dus. Deze kwalificatie maakt het mogelijk dat schenkingen of donaties fiscaal voordelig kunnen zijn voor schenker of donateur. Op de site van de Belastingdienst staat hierover het volgende:

‘Wat is het belastingvoordeel voor donateurs van een culturele ANBI?

Voor donateurs van culturele ANBI’s geldt een extra giftenaftrek. Particulieren mogen in hun aangifte inkomstenbelasting een gift aan een culturele ANBI vermenigvuldigen met 1,25 en als gift aftrekken. Ondernemingen die onder de vennootschapsbelasting vallen, mogen 1,5 keer het bedrag van een dergelijke gift aftrekken in de aangifte vennootschapsbelasting.’

We kijken uit naar uw bijdrage!

Amsterdamsestraatweg 5

Het Museum van Zuilen beschrijft aan de hand van de gemeentegids uit 1938-’39 de Amsterdamsestraatweg vanaf de grens met de gemeente Utrecht tot aan de grens met Maarssen in vijf delen. We lopen eerst langs de oneven zijde naar het laatste pand aan deze kant van de Amsterdamsestraatweg vóór de grens met Maarssen, keren dan om en gaan aan de overzijde terug naar Utrecht. Dit is deel 5. (Deel 1 start ter hoogte van de Geraniumstraat, deel 2 bij de Sweder van Zuylenweg, deel 3 bij de De Lessepsstraat. Vanwege het ontbreken van een trottoir langs het kanaal aan de even zijde van de Amsterdamsestraatweg, ligt deel 4 aan de even kant bij de Muyskenweg.)

De Amsterdamsestraatweg is onderdeel van de Route Impériale II, de weg van Parijs naar Amsterdam, in 1813 aangelegd op last van Napoleon Bonaparte.

De Amsterdamsestraatweg loopt langs het prachtige park dat de grootgrondbezitter en rentenier J. Kol III heeft laten aanleggen door Copijn: de Tuin van Kol. Hij heeft het aangeboden aan de gemeente Zuilen. Het gemeentebestuur heeft zijn aanbod afgeslagen, omdat zij geen geld voor het onderhoud had. Daarop bood Kol het aan de gemeente Utrecht aan. Nadat een gemeenteraadslid het park was komen bekijken kwam hij moe en bezweet in het kantoor van J. Kol en verweet hem dat hij nu wel een mooi park had laten aanleggen, maar de gemeente Utrecht voor de kosten van het onderhoud wilde laten opdraaien. Daarop heeft Kol zijn aanbod ingetrokken. Hij liet het park uitbreiden met een hertenkamp en heeft er tot zijn dood in 1919 van genoten.

De erfgenamen hebben het park aan de gemeente Utrecht aangeboden, maar niet voor niets! Het is in 1929 Utrecht uiteindelijk op een bedrag van ƒ 145.000,- komen te staan, mét de restrictie dat het gebied de eerste honderd jaar als park in stand gehouden moest worden.

Vóór de Tweede Wereldoorlog is het park uitgebreid door middel van een werkloosheidproject voor jonge werklozen. Samen met de aanleg van de speelweide werd ook het Julianapark-restaurant gebouwd. De bedoeling was dat prinses Juliana de opening van het paviljoen zou verrichten. Omdat zij echter in die periode Prins Bernhard leerde kennen en de openingsdatum zo ongeveer gelijk viel met de trouwdatum van het koninklijk paar is dit niet doorgegaan.

Het Julianapark-restaurant wordt in 1937 geleid door de heer W.J. Woertman. Omstreeks 1980 heeft Adriaan Pouw, een van de zonen van bakker Pouw (van daarnet aan de oneven zijde van de Amsterdamsestraatweg), het restaurant in exploitatie.

In het Julianapark stond ook een muziektent die in de jaren vijftig van de vorige eeuw werd afgebroken.

Op de hoek bij de Van Eimerenstraat zat de drogisterij van H. Suijkerbuijk, opvolger van H. van Putten die op dit adres verf en petroleum verkocht. Op nummer 448 zat het loodgietersbedrijf van H.A. van Zeist. Aan de overzijde van de St.-Josephlaan zat coöperatie ‘Praeferentia’ geleid door G.W. Reijmers.

Na het rijtje huizen dat we nu passeren, kwamen we bij de groentehandel van E.N. Osse, in 1940 opgevolgd door de gebroeders Broekman. Vanaf 1948 deed F.M. Broekman dat alleen (maar samen met zijn vrouw natuurlijk). Zij behielden de winkel tot 1999! De laatste winkel die nog echt op Zuilens grondgebied stond, was aan de noordkant van de Geraniumstraat. L.J. Röben had op die hoek zijn manufacturenwinkel. Hij was een van de drie broers die op de Amsterdamsestraatweg actief in zaken waren. De bekendste werd J.M.J. Röben die zich op de hoek van de St.-Ludgerusstraat vestigde.

De gemeentegrens Zuilen-Utrecht liep door de Geraniumstraat. Als het Zuilens Fanfare Corps door de Geraniumstraat wilde marcheren en vergeten was de vergunning ook aan de gemeente Utrecht te vragen, moest men over de stoep!

Dit alles dus volgens de gegevens aan de hand van de stratengids van Zuilen.

Het Juliana ‘Paviljoen’ kort na de oplevering.

 

Meer weten over de Amsterdamsestraatweg en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

Amsterdamsestraatweg 4

Het Museum van Zuilen beschrijft aan de hand van de gemeentegids uit 1938-’39 de Amsterdamsestraatweg vanaf de grens met de gemeente Utrecht tot aan de grens met Maarssen in vijf delen. We lopen eerst langs de oneven zijde naar het laatste pand aan deze kant van de Amsterdamsestraatweg vóór de grens met Maarssen, keren dan om en gaan terug naar Utrecht. (Deel 1 start ter hoogte van de Geraniumstraat, deel 2 bij de Sweder van Zuylenweg, deel 3 bij de De Lessepsstraat. Deel 5 vindt u bij de Julianaparklaan.)

De Amsterdamsestraatweg is onderdeel van de Route Impériale II, de weg van Parijs naar Amsterdam, in 1813 aangelegd op last van Napoleon Bonaparte.

Vanaf Maarssen ligt het Merwedekanaal, opengesteld in 1892 achter ons. Het kanaal werd vanaf 1 februari 1951 verbreed en uitgebreid en kreeg de naam Amsterdam-Rijnkanaal. Ongeveer vanaf de Wethouder D.M. Plompstraat tot de Muyskenweg stonden verschillende woningen en bedrijven. Zij moesten allen het veld ruimen voor de uitbreiding van de Demkafabrieken die vanaf de Muyskenweg tot aan de uiterste punt bij het kanaal (langs de Amsterdamsestraatweg) zijn staalgieterij had. In 1916 werd in Zuilen door de Demka Staalfabrieken voor het eerst staal gegoten.

Bij het rijtje woningen dat weg moest was o.a. dat van Visscher met zijn stalhouderij en recht tegenover de Wethouder D.M. Plompstraat zat Straus sr. met een filiaal van broodfabriek ‘De Korenschoof’. Ook een bedrijf dat plaats moest maken voor de Demka was de garage van Hendrik van der Vaart. Hij zat op de (oude) nummers 512 en 514, vlak bij de Muyskenweg. Voordat Hendrik hier begon, had zijn vader hier een kruidenierswinkeltje.

ELINKWIJK TAX van Henk van der Vaart was één van de eerste taxibedrijven in Zuilen.

Naast Van der Vaart zat café Van Marchal, later opgevolgd door Wouters. Het café kwam nogmaals in andere handen en werd van Verhoef. Dit was het eerste clubhuis van voetbalvereniging ‘Elinkwijk’.

Op de hoek vóór de Muyskenweg zat melkhandel ‘De Boerderij’ van boer J. van Beek. Aan de overkant van de Muyskenweg zat de winkel van coöperatie ‘Oostenburg’, een kruidenierswinkel (werd later Café Elinkwijk). Griffioen had zijn groentehal naast deze kruidenierswinkel en daarnaast kwam de bakkerij van coöperatie ‘Oostenburg’.

Voorbij de bakkerij zat een sigarenmagazijn van ‘Evora’, waar filiaalhouder van Duinen zijn rokertjes aan de man bracht. Op 490 zat kapper G. Schmidt met zijn ‘eenigste speciaal heerenkapsalon’ en naast hem was de winkel van D. Kissing ‘in galanterieën’. In dit pand kwam De Klerk huishoudelijke artikelen verkopen. Aan de overkant van de Dieselweg zat de melkwinkel van G. Stoet. Deze Stoet had J.A. Lamme als buur: boekhandel ‘Elinkwijk’.

Naast de boekhandel zat schoenmaker M. van der Pijl en daarnaast was de rijwielhandel van J.A. Smits. Het volgende pand was van het Groene Kruis. Hier was al vanaf 1918 voor Nieuw-Zuilen een gezondheidscentrum, gesubsidieerd door Werkspoor. We kwamen vervolgens langs kapper F. Odijk op nummer 468. Nu kwamen we bij (alweer) een sigarenmagazijn van ‘Evora’. Hier is W. Konst filiaalhouder.

Verder doorlopend kwamen we bij drogisterij J.H. Ooijevaar, bekend onder de Elinkwijkers van de wijk én de voetbalvereniging, waarvan hij in het bestuur zat. Na enige jaren voortgezet te zijn door R. Dirksen kwam hier R. Groenberg de drogisterij runnen, die toen  de naam ‘De Kamil’ kreeg.

De laatste winkel op dit rijtje was slagerij A. den Hartog. Hiervoor was dat J. Weeber en hierna A. Dorrestijn. Voorbij de huizen van de Bessemerlaan zat apotheek ‘Elinkwijk’.

Aannemer Avezaat van de Marnixlaan bouwde het monumentale pand van notaris J.A.M. Koch. De architect van dit gebouw was Ir. G. M. Leeuwenberg uit de Adm. van Gentstraat in Utrecht. Van het bereiken van het hoogste punt van de bouw werden foto’s gemaakt. Op die foto’s zien we o.a. J.A.M. Koch met vrouw en kinderen. Het gebouw kwam gereed in 1938. Zoon Jan Willem, die op de foto het vlaggentouw hanteert, volgde zijn vader op.

. o.a. J.A.M. Koch met vrouw, kinderen en een aantal werklieden …’

 Meer weten over de Amsterdamsestraatweg en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

Amsterdamsestraatweg 3

Het Museum van Zuilen beschrijft aan de hand van de gemeentegids uit 1938-’39 de Amsterdamsestraatweg vanaf de grens met de gemeente Utrecht tot aan de grens met Maarssen in vijf delen. We lopen eerst langs de oneven zijde naar het laatste pand aan deze kant van de Amsterdamsestraatweg vóór de grens met Maarssen, keren dan om en gaan terug naar Utrecht om ter hoogte van de Muyskenweg – aan de even zijde – met deel 4 te beginnen. (Deel 1 start ter hoogte van de Geraniumstraat, deel 2 bij de Sweder van Zuylenweg, deel 4 bij de Muyskenweg aan de even zijde. Deel 5 vindt u bij de Julianaparklaan.)

De Amsterdamsestraatweg is onderdeel van de Route Impériale II, de weg van Parijs naar Amsterdam, in 1813 aangelegd op last van Napoleon Bonaparte.

Hier bij de De Lessepsstraat gaan we verder richting Maarssen. Op nummer 655 woonde weduwe J. van Hoorn-Steenhof. Zij was de moeder van de gemeentearchitect van Zuilen, W.C. van Hoorn, die o.a. de woningen en winkels op de hoek van de Amsterdamsestraatweg met de Wethouder D.M. Plompstraat ontwierp waar we nu langs lopen.

De eerste winkel was van mevrouw Koopmans. Zij had een drogisterij op nummer 689. Haar echtgenoot verkocht verf en behang. Later trok de heer Koopmans de sigarenwinkel van zijn buurman De Graaf bij zijn winkel, en concentreerde zich daar op de verkoop van de verf en bijbehorende producten. Naast De Graaf/Koopmans zat kapper A. van der Zeijden. We vonden zijn prijslijst uit 1932: ‘dames knippen 25 cent, heeren knippen 20 cent, meisjes knippen 20 cent, jongens knippen 15 cent’. Op de hoek kwam ‘Model Schoenmakerij De Brabander’.

Aan de overkant van de Weth. D.M. Plompstraat zat Niessen met zijn ‘radio, elec. en rijwielhandel’. Niessen groeit uit tot ‘Miele-speciaalzaak’. ‘Jan Jansen leert ze dansen’. Dat is de in 1950 gebruikte kreet waarmee de heer Jansen de inwoners van Zuilen aan de foxtrot bracht, u moest daarvoor op nummer 699a zijn. Bij nummer 699d konden we de wereldberoemde Anton Geesink tegen het lijf lopen. Hij kreeg zijn judolessen van J. van der Horst, in de voorkamer van het woonhuis. De oud-marinier Van der Horst (zelfs op zijn 83ste jaar nog actief) runde sportschool Vanderhorst.

Even verderop zat A.H. Pasman jr, uitgever van Zuilen Vooruit, later het Zuilens Nieuwsblad in een markant oud pandje met een mansaardekap (dak met een knik). Er volgde nu een rijtje winkels: op 707 vonden we bakker Pouw, in het ernaast gelegen pand dreef Bloemendaal zijn ‘handel in textiel en tabakswaren’. De winkel op 711 was de ‘Vleeschhouwerij’ van A. Letter, in 1945 opgevolgd door Faay. Deze winkel zat tegenover de Demkafabrieken. Als men daar een stukje worst wilde, activeerden zij de fluit van de locomotief van het fabrieksspoor en zo wist de Faay dat hij worst moest leveren. Naast Faay zat de melkwinkel van I. Stoet. In 1950 adverteerde De Concurrent met zijn groenten en fruit op nummer 717 en op nummer 719 verkocht Gieling zijn tabakswaren. Hij stond ‘s morgens onder de Demkabrug om de mannen op weg naar hun werk de laatste kans te bieden om een rokertje aan te schaffen.

Op nummer 719bis zat Dameskapsalon ‘Ria’. C. van der Kwast had een aardappelhandel op 723, naast de rijwielhandel van J.A. Roussou. Aan de Amsterdamsestraatweg werd ter hoogte van de huidige nrs. 749 in mei 1921 een ‘Buitenfabriek’ van W.A. Hoek’s Machine en Zuurstoffabriek N.V. geopend.

Hierna vormde de Amsterdamsestraatweg een lintbebouwing met achterliggend open agrarisch land dat tot aan de Vecht doorliep, met alleen de met bomen omzoomde Daalseweg daar nog tussen. Hier bouwde men op een opgespoten zandlaag de wijk ’t Zand.

Even voorbij de Jacob van Campenstraat stond de woning van C.W. de Keijzer. Achter zijn woning runde hij zijn ‘Machinale Broederij’, het Barneveld van Zuilen.

De Machinale Broederij van de heer De Keijzer.

Op nummer 803 zat de montagewerkplaats van de heer P. Dolman. In dit pand kwam later de Zuilense Motorhandel van Luca te zitten.

‘De Zuilense Motorhandel’.

J.C. Koevoets verkocht op 809 koloniale waren. Vervolgens kwamen we bij het café van De Bree. Ab. van Vredendaal bood zijn diensten aan voor ‘administratiën en belastingzaken’ op nummer 867. Op 907 zat de nering van Joh. M. van Slagmaat, die onder de naam ‘Wasscherij De Lelie’ actief was met een grote ‘stoom wasch- en strijkinrichting’. – Op het terrein achter wasserij ‘De Lelie’ werd vele jaren de kermis van Zuilen gehouden. Toen de wasserij dicht ging kwam hier een aluminiumfabriek, later werd hier een Citroën-garage ondergebracht.

We passeerden de slagerij van W. van Beek op nummer 915. Voor een rokertje kon u naar binnen bij W. van Wilgenburg, nummer 933 en H.A. Verwoolde kreeg 20 maart 1946 de slijtvergunning voor verkoop van alcoholhoudende dranken op nummer 941.

Op nummer 959 was/is de rijwielhandel van C. Bos. Op 1001 zat bakker J. Ellings en op 1013 verkocht H. van de Goede ‘waschproducten’. Voordat we bij de ingang van de voetbalclub Elinkwijk en van de tennisclub belanden vinden we op nummer 1045 nog de benzinehandel van Wilschut.

Aan de deze Amsterdamsestraatweg hield de doorlopende bebouwing vervolgens op en kwamen we bij de boerderijen van J.W. Kleinveld (1107) en D.C. de Ridder (1249). Vervolgens kwamen we bij de smederij Wed. van Dommelen met als buur kruidenierster Mej. Van der Horst. Haar man parlevinkte op ’t kanaal.

Enkele huizen verder kwamen we bij melkhandelaar Griffioen, hij was de laatste Zuilense ondernemer aan de Amsterdamsestraatweg vóór het bordje ‘Maarssen’.

Meer weten over de Amsterdamsestraatweg en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

Amsterdamsestraatweg 2

Het Museum van Zuilen beschrijft aan de hand van de gemeentegids uit 1938-’39 de Amsterdamsestraatweg vanaf de grens met de gemeente Utrecht tot aan de grens met Maarssen in vijf delen. We lopen eerst langs de oneven zijde naar het laatste pand aan deze kant van de Amsterdamsestraatweg vóór de grens met Maarssen, keren dan om en gaan terug naar Utrecht. (Deel 1 start ter hoogte van de Geraniumstraat, deel 3 bij de De Lessepsstraat, deel 4 bij de Muyskenweg aan de even zijde. Deel 5 vindt u bij de Julianaparklaan.)

De Amsterdamsestraatweg is een onderdeel van de Route Impériale II, de weg van Parijs naar Amsterdam, aangelegd in 1813 in opdracht van Napoleon Bonaparte.

Op de hoek van de Sweder van Zuylenweg zat C. Jamin, vele jaren gerund door de dames Grim. Tussen C. Jamin en de volgende ondernemer zat ‘ ’t oude mannetje’ waar je bijvoorbeeld drie spijkers kon kopen. Van Kuijk had op 557 een ‘gesloten huis’: een winkel die er uitziet als een woning maar waar detailhandel wordt gedreven.

Op de hoek St.-Bonifaciusstraat zat manufacturenwinkel ‘Rico’, in 1977 stonden de bordjes ‘opheffingsuitverkoop’ in de etalage. Op de andere hoek zat garage A.J. Raassink: ‘Official Service Ford Dealer’. In het pand naast Raassink was ‘Het Lingeriehuis’ van A.J. van Heuzen.

Op 569 waar we nu aankomen verkocht in 1934 G. van Kuijk rieten manden. Na 6 maanden Van Kuijk kwam hier tot 1976 Th. van Eijndthoven zijn kantoorboekhandel drijven hij verkocht ook religieuze (katholieke) artikelen. Nadat Van Eijndthoven stopte vestigde W. van Scharenburg zich hier met zijn ‘Uurwerkboetiek Wim en Toos’. Na ruim 32 jaar ging ook hier de winkeldeur voorgoed dicht en werd een lang gekoesterde wens vervuld: hier was van 12 september 2009 tot januari 2019 het Museum van Zuilen gevestigd.

Op nummer 571 zat enkele jaren apotheek ‘Elinkwijk’, die naar de overkant verhuisde. In dit toen lege pand zat in de Tweede Wereldoorlog de Zuilense afdeling van de Luchtbescherming en de E.H.B.O. Ná de Tweede Wereldoorlog kwam hier de slijterij v/h H.J. van Soest.

Naast de woning 573 kwamen we bij de pastorie en St.-Ludgeruskerk, de ‘Dom van Zuilen’. De kerk werd voorzien van alle toen gebruikelijke ornamenten om de kerk een groot aanzien te geven, naar ontwerp van W.H. te Riele.

Aan de overkant van de St.-Ludgerusstraat verkocht men in een ver verleden sigaren en tabak. Al na korte tijd kwam hier J.M.J. Röben de inwoners van Zuilen voorzien van huishoudtextiel enz. Het van oorsprong kleine winkeltje op de hoek werd in de loop van 1939 verbouwd tot de grote winkel die hij in de komende tientallen jaren zal blijven. Het pand van de heer Röben werd tot december 2010 een doe-het-zelfzaak van de Hubo.

We kwamen nu bij ‘De dubbele winkel’: kruidenierswaren en kauwgomballen. Albert Heijn vestigde zich in één deel, het andere deel is slagerij geworden. De slagerij was van D.J. Wuis, later Jan Schaar en nog later werd het slager Heyn. De buurman van Wuis was een winkel in kachels, rijwielen enz. van Van Kilsdonk, een bekende voetballer van Elinkwijk.

Na 1954 kwam W.N. Verhoek hier huishoudelijke artikelen, verlichting en vele verwante producten verkopen onder de naam ‘VeCo’. Op nummer 585 zat E.J. Ter Burg, een fotohandel met de reclame ‘Het Huis Met de Klok’. Hij verhuisde naar nummer 601. Op nummer 585 begon Gerritsen als ‘Speciaalbanketbakker’ en later kwam hier Steentjes banket verkopen. Zij deden de winkel over aan A.J. van Stuivenberg. Op de hoek zat slagerij Adr. Kok, later werd dat Beuk, nog later Van Es.

Na het oversteken van de Voltastraat, kwamen we bij kruidenier Zetstra, dit werd na de Tweede Wereldoorlog een van de eerste zelfbedieningszaken in Zuilen. Na Zetstra ging Peter Macco hier fietsen verkopen. Bakker Straus zat op 593: Johan Straus in de bakkerij en Frits met een bakfiets langs de weg.

Op 595 konden we terecht voor een rokertje bij E.J. van Soest, hij was de buurman van H. van Tricht manufacturen en tapijten. Na Van Tricht kwam H. Pronk in dit pand. Later werd het de Marktkramer en werden hier matrassen verkocht. Op nummer 601 was de bloemenwinkel van Burgwal en naast hem zat kruidenier van A. van Gent. Dit werd de winkel van Boel, handel in aardappelen. Nieuweboer op 605 had een schoenmakerij annex lederhandel, later een Bata-filiaal.

De volgende winkel was slijterij H. J. van Soest, tot de verhuizing naar nummer 571. Zijn buurman was brandstoffenhandelaar D. Boshuis. Hier kwam in 1950 Pico Bello wasmachineverhuur. Op het hoekje met de snackbar vonden we slagerij D. Vergeer.

Nu komen we bij de woningen van woningbouwvereniging ‘Zuilen’ en het einde van deze beschrijving deel 2.

De St.-Ludgeruskerk en de pastorie (l) zijn gesloopt.

 Een vooroorlogse afbeelding van de Amsterdamsestraatweg vanaf nummer 605 (links).

Meer weten over de Amsterdamsestraatweg en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl