Hier zat u op te wachten: het inschrijfformulier vrijwilliger Museum van Zuilen

Vrijwilligers gezocht

Lijkt het u leuk om gasten te ontvangen in de historische Werkspoorfabriek en vertelt u bezoekers graag over het mooie Zuilen? Meldt u dan nu aan als vrijwilliger bij het  Museum van Zuilen.

Vertel jij het verhaal?

Lijkt het u leuk om gasten te ontvangen in de historische Werkspoorfabriek en vertelt u bezoekers graag over het mooie Zuilen? Dan bent u geknipt voor de functie gastheer/gastvrouw – rondleider in het Museum van Zuilen.

Een taak waarbij u ook belangrijk bent voor de ontwikkeling van het museum. Door uw ogen en oren open te houden voor nieuwe verhalen van bezoekers. Niet alleen in het museum, maar ook erbuiten: bij veel van onze initiatieven werken we samen met bewoners en instellingen uit de wijk.

We starten 27 en 28 augustus 2021 met een introductieprogramma voor gastheren/gastvrouwen – rondleiders. Het introductieprogramma bestaat uit vijf bijeenkomsten. U bent daarna in staat om zelfstandig het verhaal van het museum te vertellen en in te kleuren met uw eigen ervaringen.

Wat vragen we?

Twee keer per maand een dagdeel in het museum aanwezig zijn. Interesse in Zuilen, de zware industrie of de arbeiderswijk. U wilt helpen de geschiedenis te bewaren en door te geven.

Hoe gaan we dat voorbereiden?

Om u prettig te laten starten als vrijwilliger in het Museum van Zuilen hebben we een introductieprogramma samengesteld van vijf bijeenkomsten. Eind augustus starten we met het introductieprogramma. Tijdens het introductieprogramma maakt u kennis met andere vrijwilligers, gaan we op de fiets of lopend Zuilen verkennen en hoort u verhalen over Zuilen.

Heeft u interesse?

Als u reageert krijgt u binnen 10 dagen een uitnodiging voor een (mogelijk digitaal) kennismakingsgesprek. Bent u wél een fan van ons museum, maar heeft u andere kwaliteiten dan die van gastheer/gastvrouw? Geef dan ook een seintje, we gaan dan samen met u op zoek naar een passende functie, zoals: het voorbereiden en inrichten van tentoonstellingen, het interviewen van wijkbewoners ‘oral history’, onze social media of fondsenwerving.

Aanmelden als nieuwe vrijwilliger

    Geslacht:

    Museum van Zuilen weer open

    Na bijna een half jaar corona-perikelen is het Museum van Zuilen eindelijk weer open. Nog niet zoals we zouden willen, helemaal vrij om te komen, maar dat we u weer welkom mogen heten vinden we al heel wat.

    Even boeken op deze site om een tijdsblok vast te leggen van één of meerdere uren is (voor ons) het eenvoudigst. Maar schroom niet om te bellen 06 81036662. Als we open zijn (van woensdag tot en met zaterdag van 10 tot 17 uur) en de bezoekersaantallen (maximaal 10) van dat moment staan het toe, komen we u natuurlijk graag even opendoen.

    En… laat u niet tegenhouden door de term ‘museum’. Lees de enthousiaste reactie maar van de 12-jarig Siem in ons gastenboek!

     

    Héhé, de opening van het Museum van Zuilen is in beeld!

    Vanaf zaterdag 5 juni mogen we u weer welkom het in het Museum van Zuilen

    Te lang, veel te lang hebben we op bezoek moeten wachten. Op enkele dagen na een half jaar. We missen de verhalen, de bijdragen voor de collectie (hoewel dat nog heel aardig door bleef gaan). Maar vooral het contact! We laten u zo graag zien en horen wat er aan de geschiedenis van Zuilen bewaard is gebleven.

    En nu mag het weer!

    WELKOM! Uiteraard blijven er nog enkele beperkingen van kracht: u dient tevoren een boeking te doen (dat kan met deze link: reserveer-uw-bezoek/)

    Dat een mondkapje verplicht is zult u hopelijk ook nog wel begrijpen. Maar laat het u er niet van weerhouden om een bezoek te brengen aan het Museum van Zuilen. Met de tentoonstelling ‘Ons Werkspoor’ en de (nieuw!!) de deeltentoonstelling ‘Werkspoor en Demka tijdens de Tweede Wereldoorlog.’

    De Leeghwaterstraat

    De heer Leeghwater heeft voldoende van zich doen spreken om een straatnaam naar hem te vernoemen. Waterbouwkundige Jan Adtiaanszoon Leeghwater (what’s in a name) leefde van 1575 tot 1650 en had de leiding bij het droogleggen van tal van meren, zoals de  Beemster, De Schermer, Hij is ook de schrijver van het Haarlemmermeerboek.

    De Stephensonstraat is een van de eerste straten van Elinkwijk, de wijk die in Nieuw-Zuilen werd gebouwd voor de werknemers van de twee grote fabrieken die in Zuilen neerstreken: de Wagon- en Bruggenfabriek Werkspoor en Staalgieterij Demka.

    De wijk ‘Elinkwijk’

    Door de komst van Werkspoor (1913) en Demka (1916) ontstond een grote behoefte aan woningen in de omgeving van de beide fabrieken. Om een ‘mooie tuinwijk’ mogelijk te maken werd de benodigde grond door de familie Elink Schuurman, voor een matige prijs verkocht. Om de familie voor dit gebaar te eren werd daarom aan de wijk de naam Elinkwijk gegeven.

    Het bouwplan is van architect Karel Muller en omvatte: ‘… 310 huizen, met enkele uitzonderingen van winkelhuizen en beambtenwoningen, alle voor werknemers bestemd, die hier voor een lage huur een ruime woning met flinke tuin voor het kweken van groenten verkrijgen.’ De huizentypes verschillen enorm: grote woningen voor de chefs en bazen en kleinere voor de arbeiders.

    De Leeghwaterstraat

    De Leeghwaterstraat is een korte straat waar geen winkeliers gevestigd zijn. Om u toch een idee te geven wie hier woonden (volgens een bestand uit 1938-’39 waarin per straat, per huisnummer wordt aangegeven wie de hoofdbewoner is en wat zijn/haar beroep is), stel ik hen aan u voor:

    Op nummer 1 woonde de behanger J. Dolman.

    Nummer 3 huisvestte P.G. Slot, arbeider bij Werkspoor.

    Naast hem woonde A.S. Wijsman van beroep bankwerker. Dat was ook het beroep van zijn buurman op nummer 7: de heer E.H. van Pommeren.

    Het wordt een heel fabriekje in deze straat. Op nummer 9 woonde de slijper J.Th. van Berkel en daarnaast woonden op de nummers 11 en 13 de families De Bruyne en Wijsman, van wie de kostwinners respectievelijk zandvormer en leemvormer als beroep hadden.

    In het laatste huis aan de oneven zijde woonde de heer J. van den Aakster, die te boek staat als ‘werkman’

    Zoals in de meeste gevallen heeft ook de Leeghwaterstraat twee kanten:

    Aan de even zijde komen we op nummer 1 bij C. Koning, metaalbewerker.

    Naast hem woonde de weduwe W.G.A. Hartsuijker-van der Vechte. Op de nummers 6 en 8 woonden J. Meijneke (gepensioneerd) en S. Lugten, draaier.

    Als de draaier zich omdraaide naar de andere kant, kwam hij twee gepensioneerden tegen. Op nummer 10 W. Meijer en op nummer 12 W.J. Homburg.

     

    Vermeldenswaard is nog een opmerkelijk knipsel uit een krant van 1934:

    Utrechts Nieuwsblad 23 november 1934

     

    Verplaatsing Hulppostkantoor Elinkwijk

    De Directeur van het Postkantoor bericht ons, dat op Zaterdag 24 dezer na afloop van den dienst het hulppostkantoor te Elinkwijk verplaatst wordt van de Fultonstraat naar het in de onmiddellijke nabijheid gelegen perceel Wattlaan 4 hoek Leeghwaterstraat.

    Zo hebt u een kijkje genomen in de Leeghwaterstraat van toen.

    Het lijkt me sterk dat er straten in Zuilen of Utrecht, wat zeg ik, in Nederland waren, die fraaier versierd werden ter gelegenheid van de bevrijding dan die van ‘Elinkwijk’. Dit zijn de erebogen in de Leeghwaterstraat. Werkelijk fantastisch opgesierd met Rood Wit en Blauw, maar ook met heel veel groen.

    Meer weten over de Leeghwaterstraat en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

    De Röntgenlaan

    De Röntgenlaan dankt zijn naam niet aan de natuurkundige Röntgen die de naar hem genoemde Röntgenstralen ontdekte.

    De Zuilense Röntgenlaan is vernoemd naar G(erhard) M(auritz) Röntgen (*1795 †1852)! Over deze G.M. Röntgen schreef de publicist A. Engelfriet: ‘… financierder was een zekere Röntgen, tevens eigenaar van de Rotterdamse Nederlandsche Stoomboot Maatschappij, die een winstgevende lijndienst op de Rijn exploiteerde. Röntgen kwam met het eerste exploitabele spoorwegplan in Nederland.’

    In het spoorwegplan van G.M. Röntgen was opgenomen een (niet uitgevoerd) plan voor een exploitabele spoorlijn tussen Rotterdam en Aken, een voorloper van de Betuwelijn. Het is juist deze ‘verdienste’ waardoor de laan naar hem vernoemd is, precies in een wijk waar de straten en lanen meestal vernoemd werden naar uitvinders die min of meer gerelateerd zijn aan de treinenbouw (Werkspoor) en het staalgieten (Demka).

    De wijk ‘Elinkwijk’

    Door de komst van Werkspoor (1913) en Demka (1916) ontstond een grote behoefte aan woningen in de omgeving van de beide fabrieken. Om een ‘mooie tuinwijk’ mogelijk te maken werd de benodigde grond door de familie Elink Schuurman, voor een matige prijs verkocht. Om de familie voor dit gebaar te eren werd daarom aan de wijk de naam Elinkwijk gegeven.

    Het bouwplan is van architect Karel Muller en omvatte: ‘… 310 huizen, met enkele uitzonderingen van winkelhuizen en beambtenwoningen, alle voor werknemers bestemd, die hier voor een lage huur een ruime woning met flinke tuin voor het kweken van groenten verkrijgen.’ De huizentypes verschillen enorm: grote woningen voor de chefs en bazen en kleinere voor de arbeiders.

    De Röntgenlaan

    De Röntgenlaan heeft (in de Zuilense periode, dus vóór 1954) weinig verhalen opgeleverd die vermeldenswaard zijn. Geen ‘winkel op de hoek’, geen markante figuren en geen bijzondere bebouwing. Om u toch wat wetenswaardigheden van deze straat te geven, plaatsen we hierbij de namenlijst van ‘de hoofdbewoner en zijn beroep’, per huisnummer. Dit is de situatie omstreeks 19338-’39 zoals die voorkomt in het adresboek van de gemeente Utrecht (waarin ook de Zuilense straten worden vermeld).

     

    1   J. Peffer                    vormer.

    3   B.G. Rademaker      schoenmaker.

    5   J. van Zoelen           bankwerker.

    7   F.W. van den Broek voorm. arb. N.S.

    9   L.J. van Nuss          walsendraaier.

    11 G. van Dijk               los arbeider N.S.

    13 J.P.L. Borgers          sjouwer.

     

    2   J. Jansen                 grondwerker.

    4   G.J. Rietschoten      rijtuigmaker.

    6   J.J. Bakkenes          gepensioneerd lid Gem. Raad v. Zuilen.

    8   Chr. de Wolf            gepensioneerd agent van politie.

    10 F. Waalst                 stoker.

    12 W.A. van Baaren     electrisch lasscher.

    14 P.J. Lommen           smeltersbaas.

    Zoals u ziet woonden in de Röntgenlaan dus ook mensen die niet op de fabrieken van Werkspoor en Demka werkten.

    De Röntgenlaan, gefotografeerd maart 1999. Foto van Het Utrechts Archief.

    Meer weten over de Röntgenlaan en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

    De Siemensstraat

    De combinatie van uitvindingen van Carl Wilhelm Siemens en Pierre Emile Martin brachten rond 1860 een nieuw fabricageproces voor de vervaardiging van staal uit ruwijzer(schroot). Het zogenaamde Martin-Siemensproces werd tot de jaren zeventig van de vorige eeuw toegepast, ook bij Demka de grote staalfabriek in Zuilen. De Siemensstraat is een van de eerste straten van Elinkwijk, de wijk die in Nieuw-Zuilen werd gebouwd voor de werknemers van de twee grote fabrieken die in Zuilen neerstreken: de Wagon- en Bruggenfabriek Werkspoor en Staalgieterij Demka.

    N.V. Bouwvereeniging Elinkwijk

    Door de komst van Werkspoor (1913) en Demka (1916) ontstond een grote behoefte aan woningen voor de duizenden werknemer in de omgeving van de beide fabrieken. Om een ‘mooie tuinwijk’ mogelijk te maken werd de benodigde grond door de familie Elink Schuurman, voor een matige prijs verkocht. Om de familie voor dit gebaar te eren werd daarom aan de wijk de naam Elinkwijk gegeven.

    Het bouwplan is van architect Karel Muller en omvatte: ‘… 310 huizen, met enkele uitzonderingen van winkelhuizen en beambtenwoningen, alle voor werknemers bestemd, die hier voor een lage huur een ruime woning met flinke tuin voor het kweken van groenten verkrijgen.’ De huizentypes verschillen enorm: grote woningen voor de chefs en bazen en kleinere voor de arbeiders.

    De Siemensstraat

    De Siemensstraat is maar een korte straat, zonder de ‘winkel op de hoek’, wat tijdens de bouw van deze wijk een vrij algemeen gegeven was. Toch vinden we wel wat zelfstandige ondernemers hier. Op nummer 11 woonde de heer Wijsman. Hij ventte groenten in het dorp Zuilen maar had geen winkel.

    Bij zijn buurman konden de inwoners van Zuilen terecht die met hun zuur verdiende centen een gokje willen wagen. Daarvoor moesten zij zich vervoegen op nummer 13 (what’s in a number?) bij de heer X.J. Noz. Hij adverteerde namelijk dat hij loten verkoopt.

    De heer Noz verliet dit huis(nummer) en we vinden hem later terug op de Amsterdamsestraatweg. Daar groeit zijn bedrijf door de verkoop van ticket voor evenementen.

    Op de hoek Wattlaan woonde op nummer 19 mejuffrouw Van Deursen. Zij was gediplomeerd coupeuse en ‘biedt zich aan voor het maken van mantels vanaf ƒ 6,-’. Mejuffrouw Van Deursen heeft hier ook een ‘Opleidingsschool voor Costumiére, Coupeuse en Coupeuse leerares’.

    Niet iedereen in deze straat werkte bij Werkspoor of Demka (wat vaak gedacht wordt). De heer Van Rooijen op nummer 7 werkte bij de P.T.T., de kostwinners op de nummers 2 en 19 werkten bij de N.S. en op nummer 8 woonde de heer J.H. Cromjongh, hij was ‘muziekonderwijzer’.

    In het zoeken naar de historie van Zuilen is onderzoek gedaan naar de uit Zuilen afkomstige militairen die rond 1950 uitgezonden werden voor de politionele acties (oorlog) in Nederlands Indië vanwege de onafhankelijkheidsstrijd van Indonesië.

    Uit de Siemensstraat zijn bekend de heren J.F. van Hout, Siemensstraat 4, J.F. van Rooijen en zijn broer J.W.E. van Rooijen, Siemensstraat 7 en Th. H. Schreijer, Siemensstraat 19.

    Het is onwaarschijnlijk dat er straten in Zuilen of Utrecht, zelfs in Nederland waren, die fraaier versierd werden ter gelegenheid van de bevrijding dan de straten van ‘Elinkwijk’. Hier zien we een werkelijk fantastisch opgetuigde Siemensstraat met rood wit en blauw, maar ook met heel veel groen.

    Meer weten over de Siemensstraat en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

    De Fultonstraat

    De Amerikaanse ingenieur en uitvinder Robert Fulton leefde van 1765 tot 1815. Fulton werkte lange tijd in Engeland en Frankrijk waar hij zonder veel succes experimenteerde met de verdere ontwikkeling van stoomboten zoals met een exemplaar dat in 1802 op de Seine voer. Een door mankracht aangedreven onderzeeboot werd eveneens geen succes.

    Wel een groot succes werd, na zijn terugkeer in Amerika, een door hem ontworpen stoomboot, die het vervoer over water definitief veranderde.

    N.V. Bouwvereeniging Elinkwijk

    Door de komst van de Wagon- en Bruggenfabriek Werkspoor (1913) en Staalgieterij Demka (1916) ontstond een grote behoefte aan woningen in de omgeving van de beide fabrieken. Om een ‘mooie tuinwijk’ mogelijk te maken werd de benodigde grond door de familie Elink Schuurman, voor een matige prijs verkocht. Om de familie voor dit gebaar te eren werd daarom aan de wijk de naam Elinkwijk gegeven.

    Het bouwplan is van architect Karel Muller en omvatte: ‘… 310 huizen, met enkele uitzonderingen van winkelhuizen en beambtenwoningen, alle voor werknemers bestemd, die hier voor een lage huur een ruime woning met flinke tuin voor het kweken van groenten verkrijgen.’ De huizentypes verschillen enorm: grote woningen voor de chefs en bazen en kleinere voor de arbeiders.

    De Fultonstraat

    In de Fultonstraat komen we geen enkele winkel tegen en er zijn geen scholen of bedrijven bekend. De enige foto in de collectie van het Museum van Zuilen, is van een ter gelegenheid van de Bevrijdingsfeesten na de Tweede Wereldoorlog versierde Fultonstraat.

    Gelukkig schreef Lieneke Blom, Fultonstraat 13 haar herinneringen aan de straat voor ons op:

    ‘Ik ben in 1936 geboren in de Fultonstraat. Onze wijk lag tussen de fabrieken van Demka en Werkspoor in. Dat was in de oorlog, met de bombardementen en beschietingen vanuit de lucht een gevaarlijke omgeving.

    In deze fabrieken werkten duizenden en mensen. Bovendien lag naast de Demka ook nog een spoorbrug over het Merwedekanaal, daarover kwamen de treinen uit het hele land. ’s Avonds kwamen heel erg vaak vliegtuigen over vliegen, die hingen hoog in de lucht en als die schoten stond alles in lichterlaaie.

    Een keer kwamen er vliegtuigen en die gooiden bommen op de Demka. Mijn moeder riep toen vanaf de overloop boven “Er vliegen allemaal armen en benen door de lucht!” Gelukkig was het slechts een houtstapel bij de Demka die in de lucht vloog!

    Mijn vader had met mijn broer in de tuin een ondergrondse schuilkelder gegraven. Ze dachten: “als er een bombardement komt zijn wij daar een beetje veilig”. Ook onder de vloer in de kamer was een luik met een schuilplaats. Tussen twee kasten was ook een schuilplaats, daar werden koffers, schoenen en andere dingen voor gezet. Er was wel eens een razzia en dan vlogen de mannen naar boven, kropen tussen de kasten en bleven daar wachtten totdat alles veilig was…

    Op een dag waren we aan het hinkelen toen er in de Bessemerlaan op de hoek twee grote Duitse vrachtwagens stopten bij een huis waar een familie een joods meisje, Roosje, in huis had. De soldaten schopten de deur kapot, het meisje moest mee. Mevrouw Köhler, niet de moeder van Roosje, deed er alles aan om te voorkomen dat Roosje werd meegenomen. Toen moesten ze alle twee mee! De mevrouw is na de oorlog niet meer teruggekomen, Roosje wel’

    Dit is (voor alle duidelijkheid) de Fultonstraat die op schier onnavolgbare wijze is versierd. Een grote erehaag en volop versieringen met vlaggen van de bevrijders: Engeland, Amerika en Rusland hangen bovenaan. De Zweedse vlag ontbreekt natuurlijk ook niet. Links op het straatnaambordje staat: Dank Aan Zweden.

    Meer weten over de Fultonstraat en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

    Oud Nieuws 5 december 1962

    Ondeugdelijke schoorstenen

    Driemaal heeft de Utrechtse brandweer te hulp moeten komen omdat er moeilijkheden waren ontstaan met een petroleumkachel of schoorstenen.

    Mejuffrouw W.A. Waterland, die op kamers woont in perceel Hieronymusplantsoen 2, is tegen haar petroleumkachel gelopen, zodat hij om viel. Een matras raakte in brand. Met een nevelstraal is het vuur gedoofd.

    Voorts heeft de brandweer omstreeks 22.30 uur de brandende kachel het huis uit gedragen van de familie Van den Boogaard, Hazelaarstraat 76. De heer Van den Boogaard had hulp ingeroepen, omdat hij op een zolderkamer gassen had geroken. Hij had goed geroken, want het bleek dat er scheuren in de schoorsteen zaten:

    Verder heeft de brandweer een schoorsteenbrand moeten blussen in het tehuis van de zusters van Goddelijke Voorzienigheid aan de St.-Ludgerusstraat 1. De enkele jaren oude teerlaag in de schoorsteen had vlam gevat. Veel schade werd er overigens niet aangericht.

    Fotobijschrift: Het klooster in de St.-Ludgerusstraat, hoek St.-Willibrordusstraat. Werd eind jaren zeventig gesloopt om plaats te maken voor de flats van de Ludgerhof.

    Oud Nieuws 21 november 1957

    WINKELCENTRUM DE VECHT GEOPEND

    Burgemeester schiet er het licht in

    (Van een onzer verslaggevers)

    Sissend en fel-opschietend tegen de donkere lucht schoot gistermiddag om half zes burgemeester De Ranitz een tiental vuurpijlen de lucht in met het gemak van iemand, die gewend is dagelijks met vuurwerk om te gaan. Toch was het dit keer alleen maar het spectaculair begin van de feestelijkheden, die er deze dagen zijn naar aanleiding van de opening van het nieuwe winkelcentrum De Vecht in Utrecht-noord.

     

    Met een fraai van brood vervaardigde sleutel opent de burgemeester de winkel van de Lubro, bijgestaan door een miniatuur bakkertje.

    Vóórdat het echter zover was, dat de eerste suizende, fluitende pijl het luchtruim opzocht als ware hij een spoetnik, waren er de entourage van muziek en redevoeringen, die het festijn inleidden.

    Feestelijk bezoek aan de winkels

    Verschillende bewoners van de De Muinck Keizerlaan en omgeving hadden de driekleur uitgestoken, hetgeen al een feestelijk aanzien gaf, maar daarenboven waren de nieuwe winkels ook in feestkleed gestoken door een fraaie verlichting en door een mooie toef bloemen voor elk der panden. Voorts zorgde het Verenigd Harmonie Orkest voor een recht-vrolijke muzikale omlijsting en dan was er verder het min of meer zenuwachtig heen-en-weer-geloop van hen, die zich zo intensief met de voorbereiding hadden bezig gehouden. Met name de heren W.M. Boereboom, voorzitter van het feestcomité en de secretaris A. Blombergen hadden het druk om alles voor de ontvangst in gereedheid te brengen. Door het dochtertje van de heer J.P. Koppers met al haar drie jaar werd bij aankomst van de heer en mevr. De Ranitz een mooi bouquetje aangeboden — een leuk momentje — en toen was het woord aan de heer Boereboom die de autoriteiten verwelkomde. Speciaal natuurlijk het burgemeesterlijk echtpaar, verder weth. Derks, de directeur van het Huisvestingsbureau, de hoofden van dienst van Openbare Werken en Bouw- en Woningdienst, de architecten en opzichters, de leden van de Gemeenschapsraad, de hoofdcommissaris van politie, het bestuur van de arbeiderswoningvercniging Utrecht en vele anderen. Spr. ging in op de betekenis van deze openingsplechtigheid en zei verheugd te zijn dat wederom door het initiatief van een aantal winkeliers een zo goed-voorzien verzorgingscentrum kan worden geopend.

    Burgemeester De Ranitz sprak hierna zijn gelukwensen uit, waarbij hij wees op de gestage groei van de Utrechtse buitenwijken, waarvan Zuilen een belangrijke plaats inneemt. Reeds staan voor deze omgeving weer honderden woningen „op stapel”, zodat hij meende dat het ondernemende zevental met vertrouwen de toekomst tegemoet kan zien.

    De heer K. Kievit, voorzitter van de Gemeenschapsraad nam daarna het woord om zijn gelukwensen uit te spreken, waarin hij tevens de hoop uitsprak dat de bestedingsbeperking aan dit nieuwe winkelcentrum „vreemd” zou blijven.

    Als laatste spreker trad de heer H. Kool, voorzitter van de arbeiders woningbouwvereniging Utrecht voor de microfoon om uiting te geven aan zijn blijdschap over deze „ gang van zaken”.

    Origineel idee

    Na deze goede wensen trad burgemeester De Ranitz op het „geschut” toe dat aan deze opening luister zou bijzetten. Een korte uitleg van de vuurmeester was voldoende om hem met vaste hand de eerste vuurpijl te doen ontsteken die hoog in de lucht met een daverende knal uitéén spatte en letterlijk en figuurlijk de eerste van de zeven zaken in het licht zette.

    Kennelijk met groot genoegen ontstak de burgemeester de ene na de andere vuurpijl , waarbij de „lader” moeite had hem vóór te blijven. Bij iedere knal ontstak de verlichting in een winkel, totdat het winkelcentrum een zee van licht was. Na het zevende schot bleken er drie reserve vuurpijlen over te zijn, die door burgemeester De Ranitz met laaiend enthousiasme eveneens afgevuurd werden, wellicht in „voorschot” op de drie volgende zaken…

    Overigens: mevr. De Ranitz hield haar hart vast. Terwijl de rook van deze originele opening optrok en de Verenigde Harmonie verwarmende marsmuziek ten gehore bracht, bezichtigde burgemeester De Ranitz, vergezeld door zijn echtgenote de diverse zaken , waarvan hij er één verliet met een formidabel „Luxe broodje”, zonder verpakking als een paraplu onder de arm…

    Burgemeester De Ranitz geeft zijn eerste „spoetnik” de ruimte. Met een sissend geluid zoekt een vuurpijl de donkere hemel op. Dit was het spectaculaire begin van de opening van het winkelcentrum De Vecht.

    De receptie in de garage van het echtpaar Agelink-Sauer was zeer geanimeerd. ’s Avonds was het feest in het nieuwe centrum. Vuurpotten wierpen hun romantische gloed over chocolade of leverworst etende mensen. De jeugd zocht het al spoedig bij The Middle Town Jazzband die de muzikale noten voor een balchampatre produceerde vanuit een garage. Een beetje koud was het wel! Het was al laat in de avond toen de laatste bezoekers van deze eerste levensdag van Winkelcentrum „De Vecht” huiswaarts keerden, waarna de winkeliers tevreden hun kassa’s sloten.

    Oud Nieuws18 november 1963

     

    Pistoolschoten in Sonoystraat

    Arrestant ontkomt aan politieman

    In optocht naar het bureau

    Er zijn vannacht schoten gevallen in de omgeving van de Sonoystraat te Utrecht. Zij kwamen uit ’t dienstpistool van een agent van politie, die tegen half 5 in de Prinses Irenelaan een man had aangehouden.

    De politieman, die daar per fiets de ronde deed, had gehoord hoe een auto werd gestart. Hij was gaan kijken en had nog net gezien, hoe de auto wegreed en tegen een andere wagen botste. Hij heeft de bestuurder gesommeerd uit de auto te komen en hem gearresteerd op verdenking van autodiefstal.

    Omdat de politieman alleen was en zijn fiets mee moest nemen, heeft hij zijn arrestant bevolen voor hem uit te lopen in de richting van het bureau Rode Brug. Ter hoogte van de J.S. de Rijkstraat heeft de man het plotseling op een hollen gezet. Dit deed de politieman zijn pistool grijpen en schoten in de lucht lossen.

    Desondanks holde de man door. Via een brandgang achter de Sonoystraat en enkele tuintjes heeft de man weten te ontkomen.

    Er is nog een radiowagen ter assistentie verschenen. Alle zoeken is evenwel zonder resultaat gebleven.

    Fotobijschrift: bij dit knipsel plaatste de redactie geen foto. Dus een andere foto uit de collectie, wel politie maar geen ontsnapte arrestant…