De Hubert Duyfhuysstraat

Deze straat werd genoemd naar Hubert Duyfhuys (1531-1581). Zijn naam werd in de loop der jaren op veel verschillende manieren geschreven. Het Museum van Zuilen hanteert de schrijfwijze die door de gemeente Utrecht wordt gehanteerd, we schrijven in alle gevallen: Duyfhuys.

Voor een beschrijving van de Hubert Duyfhuysstraat ‘van toen’ kijken we in de Stratengids die door de gemeente Utrecht werd uitgegeven in 1940.

Hubert Duyfhuysstraat 1 huisvestte anno 1938 de familie Steinbergen. De heer A. Steinbergen was schilder van beroep. Zijn echtgenote Mientje maakte in een kamer van het huis een kapsalon. Toen Steinberger het pand Hubert Duyfhuysstraat verliet, begon in dit pand de heer Oude Wansink een kruidenierswinkel. Oude Wansink verkaste na enige jaren ook (naar de Sweder van Zuylenweg) en in dit pand kwam na de Tweede Wereldoorlog H. den Dekker (& Co.) zijn haarden en kachels verkopen. De winkel groeide uit tot een begrip in Zuilen. Medio 2010 werd de winkel opgeheven en kwamen er appartementen in dit pand, de oude woonkamer is wéér woonkamer.

De buurman van Den Dekker was B.A.J. de Hosson. Hij verkocht fietsen. Daarnaast zat kapper W.G. Ockhuijsen. Nu we toch hier zijn, kijken we ook even naar de overkant, daar zat op nummer 2 de ‘wasscherij’ van Jasper en op nummer 4 de winkel van het behang- en woninginrichtingbedrijf van Innikel. Zoon Sjerk Innikel werd in de Tweede Wereldoorlog na verraad opgepakt door de Duitsers. Aan zijn verwondingen stierf hij mei 1945. Zijn ouder werden hierover 28 oktober 1949 door het Rode Kruis geïnformeerd. Het Verzetsmonument was toen al af. Een oom van Sjerk heeft ervoor gezorgd dat de naam ‘S. Innikel’ alsnog op het monument werd vermeld.

We steken de Hermannus Elconiusstraat over. Op nummer 7 zat in 1938 nog kruidenier N. Breedijk. Later kwam in dit pand Snellenberg elektrische apparaten verkopen.

Th. Vlaar had zijn brandstoffenhandel in de Hubert Duyfhuysstraat 9. Kolen in alle soorten en maten bracht hij graag bij u thuis.

Thum Zwarthoed heeft met zijn vishandel nummer 9 in gebruik. Daarnaast zat drogisterij ‘In de Hubert’ van D.J. van de Bos jr. Hij had aan de andere kant J.C. van Hasselt naast zich. Die verkocht op nummer 13 aardappelen, groenten en fruit. Dan komen we bij een aantal woningen tot de hoek met de Johannes Uitenbogaertstraat.

Aan de even kant zat Simons op nummer 6 een handelaar in tabakswaren. We komen Simons nog een keer tegen en zelfs ook in deze straat. Op dít adres werd Simons opgevolgd door de groenten- en fruitspecialist P. Post. Hij stond zijn winkel af aan A.H. van de Akker. Die verkocht ook groenten en fruit. Post ging naar de Edisonstraat hoek St.-Ludgerusstraat.

Op 25 heeft een stoelendans plaatsgevonden. Een advertentie in 1934 geeft aan dat hier de gebroeders Westra een sigarenwinkel hadden. In een advertentie in 1935 werden deze producten aangeboden door A. van Dun. Een zoon van Simons gaf aan dat zijn vader naar dit pand verhuisde toen nummer 6 te klein werd. Aan de even kant zat op nummer 30 schoenmaker R. van der Pal.

We steken de Johannes Uitenbogaertstraat over. Vroeger stapten we dan zo de bakkerij van de heer Geissen binnen. Hij was filiaalhouder van bakkerij Do-Schat. Dit was het eerste filiaal van Do-Schat in Zuilen.

Aan de andere kant lopen we langs de Openbare Lagere School 3. Hoewel de school als postadres Johannes Uitenbogaertstraat 19 had, was hij zo nadrukkelijk aanwezig in de straat, dat we hem hier ook even vermelden.

De school werd opgericht op 30 september 1929 en op dinsdag 21 oktober 1930 ‘des middags om 2 uur’ officieel geopend.

De wandeling gaat verder. We komen diagonaal tegenover de school, op de hoek van de Hubert Duyfhuysstraat bij ‘Modelslagerij Zuilen’, die geleid werd door de heer G. Verwoerd.

Voorbij de school zit op nummer 35 de melkhandel van P. Doornenbal. In dit pand had de heer Amsing een verkooppunt van zijn bakkerij. Amsing verliet het pand begin 1935.

Aan beide zijden van de straat komen we geen winkeliers meer tegen.

Opmerkelijk is nog het verhaal over de bewoner van nummer 39-bis. Die is lid van de Apostolische Gemeente, waarvan de kerk in de Werner Helmichstraat staat. De bewuste bewoner werd bedlegerig. Dankzij de inzet van vrijwilligers kon hij de diensten toch volgen, omdat deze vrijwilligers een draadverbinding aanleggen, van de kerk om de hoek, over de daken, naar de woning van de patiënt.

Aan het einde van de Hubert Duyfhuysstraat kijken we over de Van Egmontkade zo de Jan van der Doesstraat in.

Openbare Lagere School 3, later de Prinses Ireneschool, kort na de oplevering. Een plaatje!

Meer weten over de Hubert Duyfhuysstraat en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

De St.-Willibrordusstraat

Clemens Willibrord, ook Willibrordus genoemd (Northumbria, omstreeks 658 – Echternach, 7 november 739) is een christelijke heilige. Hij was aartsbisschop en missionaris (van Angelsaksische afkomst). Willibrord staat ook bekend als de “apostel der Friezen”, soms ook als “apostel van de Lage Landen”.

Voor een beschrijving van de St.-Willibrordusstraat ‘van toen’ gaan we aan de wandel alsof het 1938-’39 is en lopen vanaf de Sweder van Zuylenweg. Dit tijdspad is niet toevallig gekozen. We beschikken over een adressenbestand uit die tijd, dus kunnen we als we door deze straat lopen precies zeggen wie er woont of welke winkel er zit.

Vanaf de Sweder van Zuylenweg gaan we de straat in. Rechts kwamen we bij slager Bosch, één van de beide broers die in Zuilen een slagerij hadden (de andere zat op de hoek van de Edisonstraat en de St.-Ludgerusstraat).

Op de hoek van de St.-Winfridusstraat zat een sigarenwinkel. De rookwaar werd u in eerste instantie aangeboden door de heer J. de Groot. Zijn opvolger is H. v. Veenendaal. Hij heeft zijn winkel heel toepasselijk ‘ ’t Hoekje’ genoemd, alleen heeft de schilder die deze naam op de ruit schilderde daar een ‘te verwaarlozen’ wijziging in aangebracht. Die schilderde namelijk ‘ t’ Hoekje’. Dit heeft de winkelier lang achtervolgd.

Aan de linkerkant, op nummer 22, zat tijdens onze wandeling (1938-’39) nog schoenmaker M. van Erve. Dit werd later de winkel van Jos Saveur. Nog later ging Adrie Otten met de dochter van de heer Saveur de groentenhal runnen en de zoon van Jos Saveur zette het uitventen met een paard-en-wagen voort.

Op de hoek bij de St.-Willibrordusstraat zat een van de vele melk‘boeren’ van Zuilen. De winkel werd gerund door het echtpaar Van Schaik, waarbij (gewoontegetrouw) mevrouw Van Schaik de winkel draaiende hield, terwijl haar man de melk uitventte in de wijk. De winkel groeide uit tot een kruidenierswinkel, een mini Albert Heijn’.

Aan de overkant van de St.-Bonifaciusstraat kwamen we bij de Fröbelschool die lange tijd hoorde bij de rooms-katholieke jongens en meisjesscholen aan de overkant van de straat.

De meeste leerkrachten waren zusters die woonden in het klooster op de volgende hoek.

De per juni 1924 geopende Fröbelschool had ook nog ‘burgerleerkrachten’. Van hen is juf Terlingen wel de meest bekende. Zij bleef het langst in dienst. De school werd gebouwd met een prachtige ‘garderobe’ en ‘zithoekje’ voor de Zuilense kleuters. Maar de school komt al snel heel veel ruimte tekort en moet dan deze luxe opofferen aan nieuwe lokaalruimte..

In januari 1977 werd de Fröbelschool ondergebracht bij de Ludgerschool aan de overkant. De Fröbelschool bouwde men om tot de Ludgerkapel voor de parochianen die door sloop van de St.-Ludgeruskerk niet meer naar die kerk konden.

Nog later werd ook de Ludgerkapel verkocht, aan de zusters van de congregatie ‘Dienaressen van de Heilige Geest van altijddurende aanbidding’, die tot dan gehuisvest waren in het Cenakel te Soesterberg.

Het gebouw huisvestte nog meer opleiding. De groene deuren van het iets naar voren stekende deel leiden naar de bovenverdieping en daar had zich gevestigd de ‘R.K. Vereeniging tot bevordering industrie onderwijs voor meisjes ‘‘St Anna’’ ’. Deze door de zusters geleidde opleiding stond algemeen bekend onder de naam ‘de Naaischool’.

Als we de St.-Willibrordusstraat oversteken gaan we naar de kruising bij de St.-Bonifaciusstraat en gaan we verder met de beschrijving van de straat. Rechts was eerst nog de speelplaats van de rooms-katholieke meisjesschool ‘St.-Theresia’ en daar voorbij de school zelf. De leerkrachten van de lagere klassen zijn ook hier voornamelijk de zusters van het klooster op de hoek met de St.-Ludgerusstraat.

Voorbij de meisjesschool stond het pand van het Wit-Gele Kruis. Hier zorgden de wijkzusters van de St.-Ludgerusparochie voor het lichamelijk welzijn van de parochianen.

Naast ‘De Stins’ stond het Pastoor Schiltehuis, het gebouw dat bijna iedere inwoner van Zuilen kende, van buiten én van binnen. Want ondanks het ‘roomse etiket’ werden in dit gebouw vele activiteiten ondernomen die door iedereen bezocht zouden worden.

Op de hoek van de St.-Willibrordusstraat en de St.-Ludgerusstraat, recht tegenover het Pastoor Schiltehuis stond het klooster van de Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid.

Toen pastoor G.B.W. Schilte zijn opdracht had aanvaard om een parochie te stichten in Nieuw-Zuilen, wist hij dat daar ook een school bij hoorde. Zijn plannen kregen gestalte in de vorm van de al beschreven scholen aan de St.-Willibrordusstraat. In 1923 opende de eerste school zijn deuren voor de katholieke jeugd in Zuilen.

Voor het huisvesten van de leerkrachten op de Fröbel- en meisjesschool (pastoor Schilte deed een beroep op de congregatie van de Zusters van de Goddelijke voorzienigheid) werd het klooster gebouwd.

Het klooster werd gelijk met de St.-Ludgeruskerk eind jaren zeventig afgebroken.

 

Het klooster van de zusters van de congregatie ‘Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid’. Dit klooster stond op de hoek van de St.-Ludgerusstraat en de St.-Willibrordusstraat. Rechts achteraan is nog een klein stukje van de St.-Ludgeruskerk te zien.

 Meer weten over de St.-Willibrordusstraat en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

De St.-Bonifaciusstraat

Bonifacius, geboortenaam: Wynfreth (Winfried) werd geboren nabij Exeter in Zuidwest-Engeland, in 672 of 675 en gedood bij Dokkum op 5 juni 754, maar dat kan ook 755 zijn.

Voor een beschrijving van de St.-Bonifaciusstraat ‘van toen’ gaan we aan de wandel alsof het 1938-’39 is en lopen vanaf de Amsterdamsestraatweg. Dit tijdspad is niet toevallig gekozen. We beschikken over een adressenbestand uit die tijd, dus kunnen we als we door deze straat lopen precies zeggen wie er woont of welke winkel er zit.

De straat loopt niet helemaal haaks op de Amsterdamsestraatweg. Dat heeft een oorzaak. De kavels in deze regio lopen namelijk niet haaks op de, ‘pas’ 200 jaar oude Amsterdamsestraatweg, maar op de al veel eerder aanwezige Daalseweg.

– Het gedeelte van de Daalseweg van de Sweder van Zuylenweg tot de F. Koolhovenstraat werd door het Zuilense gemeentebestuur per september 1949 omgedoopt in Edisonstraat. – Al voordat we de straat instappen zien we op de linkerhoek de showroom van Garage A.J. Raassink die de garages van zijn Ford-auto’s in de St.-Bonifaciusstraat heeft.

A.J. Raassink adverteerde in 1931 met ‘A.J. Raassink Garage Utrecht, telefoon 14726, Amsterdamsche-straatweg 565 Official Service Ford Dealer. Verhuurinrichting Stalling. Reparatie-inrichting voor automobielen – motoren – rijwielen – benzine – olie – banden – accessoires’.

Op de andere hoek vinden we de winkel van M.C.W. van Odijk, die onder de naam ‘Rico’, handelt in manufacturen. De manufacturenhandel ‘Rico’ ging een lange geschiedenis tegemoet. Pas in 1977 kwamen de bordjes ‘opheffingsuitverkoop’ in de etalage.

We gaan terug naar de even kant van de straat. Voorbij de garage was in 1938-’39 de modelmakerij van de heer Leeman. Later vestigde op dit adres Den Daas zijn isolatiebedrijf, en nog later (in de Utrechtse tijd) vonden we hier de heer Wisselo met zijn constructiebedrijf.

Naast Leeman komen we bij het tegelzettersbedrijf van Van Dongen. Hij is de man die onder andere de wanden achter het altaar in de St.-Ludgeruskerk van een mozaïek voorzag.

Op de hoek bij de St.-Willibrordusstraat zit een van de vele melk‘boeren’ van Zuilen. De winkel wordt gerund door het echtpaar Van Schaik, waarbij (gewoontegetrouw) mevrouw Van Schaik de winkel draait, terwijl haar man de melk uitvent in de wijk. Ook deze winkel groeit uit tot een kruidenierswinkel, een ‘mini Albert Heijn’.

Aan de linkerkant van de straat zien we net de muur langs de speelplaats van de r.k. Fröbelschool waarvan de ingang om de hoek gevestigd is, in de St.-Willibrordusstraat.

Als we daarna deze straat oversteken dan hebben we aan deze even kant van de St.-Bonifaciusstraat achtereenvolgens de speelplaats van de r.k. St.-Theresiaschool (meisjes) de gymnastiekzaal en de r.k. St.-Ludgerusschool (jongens).

De St.-Ludgerusschool werd in 1982 afgebroken en vanaf 1983 konden de leerlingen (de jongens en meisjes samen) in een geheel nieuw gebouw de lessen volgen. De school heeft dan ook een aan de tijd aangepaste naamsverandering ondergaan. Het werd de Ludgerschool.

Voorbij de school staan nog enkele huizen en (op nummer 16) een pakhuis. Vermeldenswaard is nog dat de woning nummer 10 – volgens een koopacte van notaris Mr. R.A. de Wijs – in 1969 verkocht werd door de in Nederland zeer bekende auteur Godfried J.A. Bomans.

De oneven kant van deze straat bestaat vanaf de St.-Willibrordusstraat geheel uit woningen.

Dit is een foto van een ansichtkaart, die te koop werd aangeboden voor 10 cent. De achterzijde was voorzien van een stempel:

‘St. Ludgerus Bibliotheek in de Noodkerk.

Geopend:

’s Zondags 12¼ – 1¼ en vanaf 29/9/’23

ook ’s Woensdags 7 – 8 uur en ook in Mei

Woensdags 8¼ – 9 uur

Bevat + 1500 boeken! Ruime keuze Jeugdlectuur!’

 Meer weten over de St.-Bonifaciusstraat en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

De St.-Ludgerusstraat

Voor een beschrijving van de St.-Ludgerusstraat ‘van toen’ gaan we aan de wandel alsof het 1938-’39 is en lopen vanaf de Amsterdamsestraatweg.

De St.-Ludgerusstraat staat bijna haaks op de Amsterdamsestraatweg. Die ‘schuine’ aanloop is het gevolg van de kavels zoals die al lang geleden werden vastgesteld. Heel lang geleden, al voor de aanleg van de Amsterdamsestraatweg die september 1813 gereedkwam. Tot dan was dé verbindingsweg tussen Utrecht en Amsterdam de Daalseweg (waarvan een deel sinds september 1949 Edisonstraat heet). De kavels staan haaks op de Daalseweg.

De St.-Ludgerusstraat loopt in 1938-’39 pal naast de gelijknamige kerk die in 1977 gesloopt werd.

Als we de straat vanaf de Amsterdamsestraatweg in wandelen, valt aan de rechterkant de St.-Ludgeruskerk natuurlijk het meeste op.

Deze ‘Dom van Zuilen’ was een ontwerp van architect Te Riele en werd maandag 11 augustus 1924 ingewijd door Mgr. Van de Wetering, aartsbisschop van het bisdom Utrecht.


De St.-Ludgeruskerk met links de pastorie. Beiden werden vanwege het teruglopend aantal parochianen en (daardoor) te hoge onderhoudskosten in 1977 gesloopt.

Op de andere hoek bij de Amsterdamsestraatweg vinden we de winkel van Röben. Dit pand staat al een tijd aan de Amsterdamsestraatweg. In een door pastoor Schilte geschreven verslag van begin jaren twintig van de vorige eeuw memoreert hij dat hij op een van zijn wandelingen door Elinkwijk op het idee kwam een viertal winkels met hoekhuizen te bouwen op de hoek van de Amsterdamsestraatweg en de St.-Ludgerusstraat. Die grond was door de kerk aangekocht en in de woning op de hoek vestigde hij zijn eerste pastorie. Later zou deze woning nog dienstdoen als tijdelijk klooster voor de zusters die door pastoor Schilte naar Zuilen werden gehaald voor het onderwijs op de scholen.

Nadat de zusters dit pand verlieten omdat hun eigen klooster gereed was, hing de heer van Eijndthoven boven de deur een bordje met de tekst: ’t Aldeklester (Limburgs voor ‘Het oude klooster’. Net voorbij het poortje dat de afscheiding vormt met het pand van Röben staat de werkplaats van Van Kilsdonk die hier fietsen en kachels maakt.

Voorbij de kerk staat het klooster van de congregatie ‘Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid’. Hierin wonen voornamelijk zusters die lesgeven op de fröbelschool en de rooms-katholieke meisjesschool ‘St.-Theresia’ in de St.-Willibrordusstraat. Op de hoek met deze laatstgenoemde straat vinden we de ingang van het klooster.

De grote kerk, het klooster, de scholen, gymzaal, enz. werd allemaal gerealiseerd door (bouw)pastoor G.B.W. Schilte die op 16 april 1933 is overleden. Pastoor Schilte had voor zijn parochianen een verrassing in petto: in zijn testament bepaalde hij dat van zijn erfenis een nieuw parochiehuis moest worden gebouwd.

Dit nieuwe parochiehuis kreeg de naam van deze weldoener: het ‘Pastoor Schiltehuis’.

In de jaren 1960-1970 krijgt het Pastoor Schiltehuis regionale faam. Door het optreden van de grote verscheidenheid aan ‘beatbands’ tijdens ‘instuifavonden’ groeit het Pastoor Schiltehuis uit tot hét beatcentrum van de regio. Het zijn soms bands die hun oorsprong vinden in de onmiddellijke omgeving. Een van de eerste bands die tijdens zo’n instuif optraden is The Jugglers. Ook de Golden Earring, Willy en Willeke Alberti, Lou Bandy, Unit Gloria en vele, vele anderen stonden hier op het podium.

Uitzicht vanaf de St.-Ludgeruskerktoren. Links is de St.-Ludgerusstraat. Het dak waarop de schaduw van de toren valt is van het klooster en de trapgevel midden voor is van het in 1979 afgebrande Pastoor Schiltehuis.

Meer weten over de Prinses Irenelaan en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

Amsterdamsestraatweg 2

Het Museum van Zuilen beschrijft aan de hand van de gemeentegids uit 1938-’39 de Amsterdamsestraatweg vanaf de grens met de gemeente Utrecht tot aan de grens met Maarssen in vijf delen. We lopen eerst langs de oneven zijde naar het laatste pand aan deze kant van de Amsterdamsestraatweg vóór de grens met Maarssen, keren dan om en gaan terug naar Utrecht. (Deel 1 start ter hoogte van de Geraniumstraat, deel 3 bij de De Lessepsstraat, deel 4 bij de Muyskenweg aan de even zijde. Deel 5 vindt u bij de Julianaparklaan.)

De Amsterdamsestraatweg is een onderdeel van de Route Impériale II, de weg van Parijs naar Amsterdam, aangelegd in 1813 in opdracht van Napoleon Bonaparte.

Op de hoek van de Sweder van Zuylenweg zat C. Jamin, vele jaren gerund door de dames Grim. Tussen C. Jamin en de volgende ondernemer zat ‘ ’t oude mannetje’ waar je bijvoorbeeld drie spijkers kon kopen. Van Kuijk had op 557 een ‘gesloten huis’: een winkel die er uitziet als een woning maar waar detailhandel wordt gedreven.

Op de hoek St.-Bonifaciusstraat zat manufacturenwinkel ‘Rico’, in 1977 stonden de bordjes ‘opheffingsuitverkoop’ in de etalage. Op de andere hoek zat garage A.J. Raassink: ‘Official Service Ford Dealer’. In het pand naast Raassink was ‘Het Lingeriehuis’ van A.J. van Heuzen.

Op 569 waar we nu aankomen verkocht in 1934 G. van Kuijk rieten manden. Na 6 maanden Van Kuijk kwam hier tot 1976 Th. van Eijndthoven zijn kantoorboekhandel drijven hij verkocht ook religieuze (katholieke) artikelen. Nadat Van Eijndthoven stopte vestigde W. van Scharenburg zich hier met zijn ‘Uurwerkboetiek Wim en Toos’. Na ruim 32 jaar ging ook hier de winkeldeur voorgoed dicht en werd een lang gekoesterde wens vervuld: hier was van 12 september 2009 tot januari 2019 het Museum van Zuilen gevestigd.

Op nummer 571 zat enkele jaren apotheek ‘Elinkwijk’, die naar de overkant verhuisde. In dit toen lege pand zat in de Tweede Wereldoorlog de Zuilense afdeling van de Luchtbescherming en de E.H.B.O. Ná de Tweede Wereldoorlog kwam hier de slijterij v/h H.J. van Soest.

Naast de woning 573 kwamen we bij de pastorie en St.-Ludgeruskerk, de ‘Dom van Zuilen’. De kerk werd voorzien van alle toen gebruikelijke ornamenten om de kerk een groot aanzien te geven, naar ontwerp van W.H. te Riele.

Aan de overkant van de St.-Ludgerusstraat verkocht men in een ver verleden sigaren en tabak. Al na korte tijd kwam hier J.M.J. Röben de inwoners van Zuilen voorzien van huishoudtextiel enz. Het van oorsprong kleine winkeltje op de hoek werd in de loop van 1939 verbouwd tot de grote winkel die hij in de komende tientallen jaren zal blijven. Het pand van de heer Röben werd tot december 2010 een doe-het-zelfzaak van de Hubo.

We kwamen nu bij ‘De dubbele winkel’: kruidenierswaren en kauwgomballen. Albert Heijn vestigde zich in één deel, het andere deel is slagerij geworden. De slagerij was van D.J. Wuis, later Jan Schaar en nog later werd het slager Heyn. De buurman van Wuis was een winkel in kachels, rijwielen enz. van Van Kilsdonk, een bekende voetballer van Elinkwijk.

Na 1954 kwam W.N. Verhoek hier huishoudelijke artikelen, verlichting en vele verwante producten verkopen onder de naam ‘VeCo’. Op nummer 585 zat E.J. Ter Burg, een fotohandel met de reclame ‘Het Huis Met de Klok’. Hij verhuisde naar nummer 601. Op nummer 585 begon Gerritsen als ‘Speciaalbanketbakker’ en later kwam hier Steentjes banket verkopen. Zij deden de winkel over aan A.J. van Stuivenberg. Op de hoek zat slagerij Adr. Kok, later werd dat Beuk, nog later Van Es.

Na het oversteken van de Voltastraat, kwamen we bij kruidenier Zetstra, dit werd na de Tweede Wereldoorlog een van de eerste zelfbedieningszaken in Zuilen. Na Zetstra ging Peter Macco hier fietsen verkopen. Bakker Straus zat op 593: Johan Straus in de bakkerij en Frits met een bakfiets langs de weg.

Op 595 konden we terecht voor een rokertje bij E.J. van Soest, hij was de buurman van H. van Tricht manufacturen en tapijten. Na Van Tricht kwam H. Pronk in dit pand. Later werd het de Marktkramer en werden hier matrassen verkocht. Op nummer 601 was de bloemenwinkel van Burgwal en naast hem zat kruidenier van A. van Gent. Dit werd de winkel van Boel, handel in aardappelen. Nieuweboer op 605 had een schoenmakerij annex lederhandel, later een Bata-filiaal.

De volgende winkel was slijterij H. J. van Soest, tot de verhuizing naar nummer 571. Zijn buurman was brandstoffenhandelaar D. Boshuis. Hier kwam in 1950 Pico Bello wasmachineverhuur. Op het hoekje met de snackbar vonden we slagerij D. Vergeer.

Nu komen we bij de woningen van woningbouwvereniging ‘Zuilen’ en het einde van deze beschrijving deel 2.

De St.-Ludgeruskerk en de pastorie (l) zijn gesloopt.

 Een vooroorlogse afbeelding van de Amsterdamsestraatweg vanaf nummer 605 (links).

Meer weten over de Amsterdamsestraatweg en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

Amsterdamsestraatweg 1

Het Museum van Zuilen beschrijft aan de hand van de gemeentegids uit 1938-’39 de Amsterdamsestraatweg vanaf de grens met de gemeente Utrecht tot aan de grens met Maarssen in vijf delen. We lopen eerst langs de oneven zijde naar het laatste pand aan deze kant van de Amsterdamsestraatweg vóór de grens met Maarssen, keren dan om en gaan aan de overzijde terug naar Utrecht. Dit is deel 1. (Deel 2 start bij de Sweder van Zuylenweg, deel 3 bij de De Lessepsstraat, deel 4 bij de Muyskenweg aan de even zijde en deel 5 vindt u bij de Julianaparklaan.)

De Amsterdamsestraatweg is een onderdeel van de Route Impériale II, de weg van Parijs naar Amsterdam, aangelegd in 1813 in opdracht van Napoleon Bonaparte.

Napoleon Bonaparte in zijn jonge jaren.

De eerste winkel op Zuilens grondgebied was slagerij Rijksen, zijn buurman was L. Hubert die handelde in radio’s en elektra. Het volgende pand was van E. van Rossum, die hier het Zuilense warenhuis ‘Evora’ had.

Op nummer 409 kwamen we bij de winkel van Simon de Wit: ‘Handel in Koloniale Waren’. De buurman was Maison Royal, gespecialiseerd in luxe en huishoudelijke artikelen. In deze panden kwam de heer Den Hertog, met de naam ‘Het Banierhuis’ en een slagzin die men in heel Zuilen kende: ‘Betaal het in zes keer, bij het Banierhuis kost het geen cent méér!’

Op nummer 419 zat kruidenier M.M.G. Roeleveld, precies op de hoek van de Marnixlaan. In deze kruidenierswinkel ging later Elberse de scepter zwaaien. Deze kruising met de Amsterdamsestraatweg stelde in 1938 nog maar weinig voor. Dat kwam omdat de in het verlengde van de Marnixlaan gelegen brug over de Vecht er nog niet was en de Josephlaan ‘doodliep’. – Er werd midden op de Josephlaan jaarlijks een kermis gehouden!

Op de hoek aan de overkant van de Marnixlaan werden manufacturen verkocht door Jaco. Later kwam hier de winkel van P. de Jong. Hij adverteerde met een mooie reclamekreet: ‘Loop niet direct naar de stad, daar heeft al menigeen spijt van gehad.’

Na een paar woningen kwamen we bij het Woningbureau van de heer G. van Eijk. Hij heeft heel wat inwoners van Zuilen aan een woning geholpen. De volgende winkel zat in een wat naar voren springend pand: een handel in fruit en chocolaterieën van H.H.J. Steeman. Speciaal adres voor ‘fruit primeurs, bonbons, luxe doozen en fijn banket, maar ook voor wijn, limonade en bier’. Hij werd al kort na de oorlog opgevolgd door de heer L.A. den Hartog. De heer Den Hartog verkoopt dezelfde producten.

Van de winkel op nummer 437 vinden we in 1950 een advertentie in het Zuilens Nieuwsblad die werd geplaatst door de heer R.J. van de Pal: ‘Onder rijkstoezicht gediplomeerd schoenmaker’. Op de hoek met de Cornelis Mertenssstraat heeft H. van de Hoef (brood en banket) onderdak gevonden. De heer W.E. Luchtenborg volgt hem op en runt in deze winkel een verkooppunt van broodfabriek de ‘Korenschoof’. Later kwam in dit pand een van de eerste ‘automatieken’ (snackbars) van Zuilen.

Aan de overkant vonden we de Nederlands-hervormde Oranjekerk. Deze werd gesloopt, maar de toren heeft men laten staan. Naast de Oranjekerk kwam A. Weenink gebruik maken van het pand. Hij had een elektrotechnisch bureau. Zijn opvolger werd Metz, een winkel met verlichtingsartikelen.

De Nederlands-hervormde Oranjekerk in de jaren dertig van de vorige eeuw.

De buurman van Metz was Van der Hoef. Hij verkocht brood en werd opgevolgd door Boonzaaijer. Daarna kwam Nico Odijk in dit perceel, dat uitgroeide tot een Zuilens begrip voor horloges en klokken. Dan volgt een flink stuk woningbouw.

Op de hoek Hubert Duyfhuysstraat kwam H. den Dekker & Co haarden en kachels verkopen, nadat zijn voorganger (kruidenier Oude Wansink) verhuisde naar de Sweder van Zuylenweg. Op nummer 509 was de winkel in tabak en sigaren van de heer J.X. Noz. In de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw werd dit hét Utrechtse verkooppunt voor tickets voor concerten.

Als we overgestoken zijn, kwamen/komen we het autoverhuurbedrijf van de heer Meijers tegen. Dit bedrijf is vanaf 1 september 1928 zonder onderbreking op deze plek gevestigd. We belandden op nummer 531 bij de winkel van C. Kop ‘in Comestibles’, die in 1948 zijn winkel verkocht aan Ben Moors, toen werd het chocolaterie ‘BeMo’, beroemd om zijn fraaie Paaseieren.

Op nummer 533 werden tabakswaren verkocht door de heer Heibloem, later opgevolgd door De Bree. Op nummer 535 zat kapsalon Jansen-Joosten. Algemene Verkoop Organisatie ‘Elinkwijk’ zat in 1938 nog in het pand vlak voor De Gruyter. U kon bij deze winkelier terecht voor Magneet-rijwielen ‘met verzwaard achterwiel’.

Dan kwamen we bij het laatste pand in deze beschrijving, hier zat de winkel van P. de Gruyter, met de beroemde reclamezin ‘Én betere waar, én 10%, alleen de Gruyter’. Samen met de in Nederland ongeveer bekendste reclame voor ‘Het snoepje van de week’ was de succesformule compleet.

Het pand van P. de Gruyter & Zn op de hoek bij de Sweder van Zuylenweg. Men verkocht uitsluitend ‘eigen merk’-producten. De fietsenwinkel rechts werd later schoenenwinkel ‘Het Panterhuis’.

Meer weten over de Amsterdamsestraatweg en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

De heer Röben van de bekende winkel in Zuilen overleden.

Menig inwoner van Zuilen zal zich de winkel van de heer Röben herinneren. In het pand op de hoek Amsterdamsestraatweg en de St.-Ludgerusstraat was vele jaren zijn winkel voor ‘woningtextiel’ en manufacturen gevestigd.

Rond 5 december was achter in zijn winkel St.-Nicolaas gezeteld en voor de kerststal van de tegenovergelegen St.-Ludgeruskerk vervaardigde de familie Röben de figuren.

 – Markante aanwezige daarbij was één der driekongen: die leek sprekend op de toenmalige pastoor van de parochie: W. van Albach. Daarover werd de pastoor aangespoken door een parochiaan. Op zijn vraag aan pastoor van Albach waarom hij zo ijdel was zichzelf als koning in plaats van bijvoorbeeld een herder te laten ‘‘vereeuwigen’’, antwoordde hij: ‘‘Als je goed kijkt, zie je dat ik de kroon niet op mijn hóófd maar in mijn hánden heb. Ik bied deze aan, aan het kindeke Jezus. Er is dus helemaal geen sprake van ijdelheid, maar juist van opofferingsgezindheid!’’

‘Wat de geschiedenis leuker maakt, is dat bij latere opbouwers van de kerststal de goede bedoelingen van pastoor van Albach niet altijd bekend waren, zodat het veel te kleine kroontje op het hoofd van de pastoor gezet werd in plaats van in zijn handen gelegd’.

In het Utrechts Nieuwsblad van 17 februari 1961 lezen we het bericht over het overlijden van de heer Röben:

‘De heer J.M.J. Röben overleden

In Utrecht is donderdag overleden de heer J.M.J. Röben, eigenaar van een grote manufacturenzaak aan de Amsterdamsestraatweg 577, op de hoek van de Ludgerusstraat.

De heer Röben, die bijna 68 jaar oud is geworden, begon 41 jaar geleden ’n winkel aan de Amsterdamsestraatweg. Zijn zaak groeide zo voorspoedig, dat het meermalen nodig was uit te breiden. Panden naast de vroegere winkel werden er in de loop van de jaren bij getrokken.

De heer Röben was vooral actief op het gebied van de centrale inkoop in zijn branche. Hij heeft zich bijzonder ingespannen voor Home Bonus, een centrale inkoopvereniging van manufacturiers, gevestigd in Rotterdam.’

Na sluiting van de winkel werd hier een filiaal van de Doe-het-Zelf winkelketen HUBO.

Die winkel is ook al weer vele jaren dicht en binnenkort opent op deze locatie Tim’s Dierenwinkel.

Winkel van Röben