Een nieuwe start voor de Pionstraat in Zuilen.

Onderdeel van de nieuwbouw in Zuilen werd het Schaakwijk. De aansluitinf van de Pionstraat naar de Adriaan van Bergenstraat en aan de andere kant de Prinses Irenelaan was niet helemaal zat het moest zijn. Vandaar dat de mannen van Openbare Werken aan het werk werden gezet om hier verbetering in aan te brengen. Het Utrechts Nieuwsblad van 9 augustus 1967 deed er verslag van:

Pionstraat

PERSONEEL van openbare werken is in Utrecht-noord bezig met het wijzigen van het kruispunt Adriaan van Bergenstraat-Pionstraat. De situatie bij dit vrij gevaarlijke en onoverzichtelijke kruispunt zal worden verbeterd. Deze werkzaamheden — die verband houden met de uitvoering van eerste fase van het vervoersplan — moeten met ingang van de winterdienstregeling van het gemeentelijk energie- en vervoersbedrijf op 22 oktober voltooid zijn. De verbetering houdt o.m. in de aanleg van een peervormige verkeersleider, waardoor het kruispunt overzichtelijker gaat worden, zodat de deelnemers aan het kruisend verkeer dat hier steeds intensiever wordt, elkaar duidelijker op de gescheiden rijbanen kunnen waarnemen. Op de achtergrond de Pionstraat.

 

Over de komst van de 5de openbare lagere school in Zuilen.

Dan hebben we het dus over de 5de openbare lagere school in Zuilen, daarnaast waren er nog vier christelijke en drie r.k. scholen. (En er komt er nóg een openbare school bij. Dat maakt samen 13.)  Over de komst van de 5de openbare schreef de krant Het Vaderland op 8 augustus 1941:

Onderwijs

Zuilen krijgt een vijfde Openbare Lagere School

De gemeente Zuilen heeft, vooral dank zij haar gunstige ligging als grensgemeente van Utrecht, in korten tijd haar aantal inwoners aanzienlijk zien toenemen. Bedroeg dit aantal in 1931 nog slechts ongeveer 10.000, nog dit jaar zal de 20.000 worden overschreden en dan het dubbele zijn berijkt. Hoewel uiteraard daaraan een evenredige stijging van het aantal leerplichtige kinderen is gepaard gegaan, is het aantal openbare scholen sinds 1931, toen de vierde school voor gewoon lager onderwijs tot stand kwam, niet uitgebreid. In dit verband hebben B. en W. van Zuilen in een adres aan den secretaris-generaal van Opvoeding, enz., te kennen gegeven, dat zij an de hand van de cijfers van aangifte van nieuwe leerlingen voor den cursus, welke 1 September a.s. op de openbare scholen aanvangt, in het belang van de ontwikkeling van het openbaar onderwijs hebben nagegaan, welke maatregelen zouden moeten worden genomen om de te verwachten moeilijkheden het hoofd te kunnen bieden, waarbij zij tot de conclusie zijn gekomen, dat de sterke groei van het aantal leerlingen der scholen het onvermijdelijk maakt een reorganisatie va het openbaar onderwijs uit te voeren, waardoor een betere verdeeling van de leerlingen in de toekomst mogelijk wordt.

Zij wijzen daartoe o.a. op de sterke bezetting van verschillende klassen van de openbare scholen, welke niet zelden de maximumcapaciteit der scholen overschrijdt, alsmede op het feit, dat in de onmiddellijke nabijheid van twee dier scholen ruim 170 woningen in aanbouw zijn, welke uiterlijk over twee maanden gereed zullen komen, waardoor de moeilijkheden nog zullen worden vergroot. In verband met een en ander zien B. en W. de eenige afdoende oplossing in de stichting van een vijfde openbare school, welke het teveel aan leerlingen van de bestaande scholen kan opvangen, zonder in de personeelsbezetting van die scholen, welke vrijwel alle volgroeid zijn met 7 leerkrachten, verandering te brengen.

De secretaris-generaal heeft het verzoek van het gemeentebestuur van Zuilen, om deze voorgenomen stichting aan te merken als een ‘‘bijzonder geval’’ in den zin van art. 2, eerste lid onder C van het besluit van 19 November 1940, onder de gegeven omstandigheden ingewilligd, en daardoor de uitvoering van het beoogde reorganisatieplan van de gemeente mogelijk gemaakt.

5de openbare

Het Museum van Zuilen beschikt over zeer weinig (klasse)foto’s van de 5de openbare lagere school (Later de Prinses Margrietschool.) Wie helpt? 

 

Zestig jaar getrouwd, dat overkwam het echtpaar Jagers-van Butzelaar.

Zestig jaar getrouwd. Het is niet iedereen gegeven, en het komt steeds minder van voor, maar het echtpaar Jagers-van Butzelaar is het gegeven geweest dat zij hun 60-jarig huwelijksfeest konden vieren. Het Utrechts Nieuwsblad schonk er op 5 augustus 1967 aandacht aan:

MAANDAG 7 AUGUSTUS is het zestig jaar geleden dat het echtpaar C.J. Jagers (83) en G. Jagers-van Butzelaar, wonende Koppestokstraat 12 in Utrecht, in het huwelijk trad. Het diamanten echtpaar zal die dag recipiëren, van 16.30 tot 18.30 uur in de sociëteit Stevensfundatie, aan de Prinses Margrietstraat 5. Beiden mogen zich in een goede gezondheid verheugen. Vader Jagers is vroeger bij de Nederlandse Spoorwegen geweest, aanvankelijk als ongeschoold arbeider, later als ploegbaas. Uit het huwelijk werden twee kinderen geboren, de familie is thans uitgegroeid met 1 kleinkind en 2 achterkleinkinderen.

Koppestokstraat

De heer Jagers toont nog altijd grote belangstelling voor de politiek en daarnaast heeft hij nog een hobby: tuinieren.

 

Vervuilde lucht is ook in Zuilen nieuws.

Vervuilde lucht in Zuilen. Maar dan moet het wel erg zijn! Het Utrechts Nieuwsblad deed op 6 augustus 1962 verslag van een ernstige vorm van luchtvervuiling:

Kuchend Zuilen wist kalmte te bewaren

Scherpe lucht drong zelfs huizen binnen

(Van een onzer verslaggevers)

DE PRIKKELENDE misselijkmakende vervuilde lucht van het chloorgas deed zondagavond de mensen vooral in de Utrechtse wijk Zuilen de straat opgaan. Enkele minuten nadat gas was ontsnapt uit een van de gebouwen van het Pegus in het industriegebied Lage Weide, zag men in verscheidene straten kuchende mensen in de deuren staan, elkaar vragend wat er aan de hand was.

Wij dachten eerst dat de buren de was in de chloor hadden gezet, en dat de fles was omgevallen, vertelt de heer K.A. Snijders, Muyskenweg 23. We deden de ramen dicht, maar de lucht werd hoe langer hoe scherper. Mijn vrouw kreeg tranende ogen en we begonnen allemaal te hoesten. Het was of onze longen ingedrukt werden.

Vervuilde

OPSCHUDDING verwekten zondagavond de radiowagens van de Utrechtse politie in de woonwijk Zuilen, toen zij omriepen dat men er verstandig aan zou doen binnen te blijven en de ramen te sluiten. Het waren waarschuwingen tegen de wolk gifgas, die uit de richting van de Pegus op de wind vooral naar deze wijk dreef.

De mensen in de buurt van de Havenweg, de Bessemerlaan en de Muyskenweg hebben de meeste last van het chloorgas gehad. De wind nam de wolk mee over het Amsterdam Rijnkanaal. Het gas sloeg neer op de eerste straten langs het kanaal en verspreidde zich daarna over de rest van Utrecht-Noord. Het gas was toen al veel minder geconcentreerd.

Dat is de reden, waarom de meeste klachten kwamen uit de buurt die vlak langs het kanaal ligt. Toen de politie even na 10 uur de eerste meldingen kreeg, nam zij het zekere voor het onzekere. Enkele surveillanceauto’s werden de wijk ingestuurd. Om de vijf meter klonk het via de megafoon: Gaat naar binnen, sluit de ramen. Wie duizelig wordt of zich misselijk voelt worden moet zich in verbinding stellen met de GG en GD.

De GG en GD heeft vannacht en vanmorgen vroeg enkele telefoontjes gekregen van mensen die zich niet lekker voelen. Bij onderzoek bleek, dat zij geen tekenen vertoonden van benauwdheid die het karakteristieke gevolg is van teveel chloorgas.

Paniek ontstond er in Zuilen niet. Zodra men hoorde wat er aan de hand was, ging men naar binnen en bleef rustig wachten tot de lucht merkbaar beter in te ademen was. Daarom hebben in veel Zuilense huiskamers de lampen tot diep in de nacht gebrand.

Verwonderd

Velen hebben zich vanmorgen toen zij de nieuwsberichten voor de radio hoorden verwonderd afgevraagd waarom de politie in hun straat niet heeft gewaarschuwd. De politie is echter begonnen in die straten waar het meest gevaar voor gasvergiftiging bestond, dus in de straten in de onmiddellijke omgeving van het kanaal.

In de straten aan de noordzijde van de Amsterdamsestraatweg bijvoorbeeld was direct gevaar veel minder aanwezig, omdat het gas al minder geconcentreerd zou zijn wanneer het daar was gearriveerd.

Overigens heeft heel Zuilen hinder ondervonden van de gaslucht. Heel wat litertjes melk zijn opgedronken. Omdat men vermoedde dat er iets niet in de haak was deed men wat voor de hand lag en dronk men melk.

 

Ook een mooi idee, leer wat in het Julianapark.

De Tuin van Kol werd later het Julianapark. Jan Kol III liet deze tuin aanleggen als volkstuin, met uitheemse dier- en plantensoorten. In 1907 ging de eerste spa in de grond. Veel mensen hadden nog nooit een andere soort vogel dan een kip of een mus gezien, laat staan een goudfazant. In 1965 werd nog een puzzeltocht uitgezet, een wandeling waarbij vragen werden gesteld aan de deelnemende wandelaar.

Heeft er nog iemand zo’n boekje bewaard???

Het Utrechts Nieuwsblad van 5 augustus 1965 schreef erover:

 

Met boekje in de hand het Juhanapark verkennen

Grootte hoofdprijs hangt af van het aantal deelnemers

(Van één onzer verslaggeefsters)

UTRECHT — Wat zou Lorre allemaal kunnen zeggen behalve koppie-kraauw? De twee meisjes die met het kleine broertje al heel vroeg in de morgen het Julianapark zijn ingetrokken vinden het machtig interessant. Met het blauwe boekje in de hand lopen zij het park door. Niet zo vlug als het kan, maar echt op hun gemak. Daar zorgt het boekje voor. Over bijna ieder laantje enperkje staan er vragen over in. Ook van de vele diersoorten moet het een en ander verteld worden.

Natuurspel Julianapark is een door plantsoenbescherming georganiseerde wedstrijd, die de hele zomer duurt. Tot 1 september kan men de fijne wandeling door het park maken, de vragen in het blauwe boekje beantwoorden en daarbij een heleboel genieten. Want het leuke van zo’n natuurspel is, dat je als bezoeker nu eens dingen ziet, waar je anders langs kijkt.

Julianapark

De papagaai in het Julianapark was een begrip. Tegenwoordig zijn dat de bierfestivals.

Het vierde lustrum van H.M.S. werd gevierd.

Houdt Moedig Stand (H.M.S.) was de katholieke voetbalvereniging van Zuilen, de tegenhanger van de algemene voetbalvereniging ‘Elinkwijk’ (een doorn in het oog van pastoor Schilte). Het Utrechts Nieuwsblad van 4 augustus 1941 deed verslag van de viering.

H.M.S. vierde 20-jarig bestaan

Receptie en een feestavond

H.M.S., de R.K. voetbalvereeniging heeft Zondag haar 20-jarig bestaan op bescheiden wijze gevierd. Zondagmorgen werd door een 150 tal H.M.S.’ers in de Ludgeruskerk te Zuilen de H. Mis bijgewoond terwijl daarna in het Pastoor Schiltehuis gezamenlijk een maaltijd werd gebruikt. De voorzitter van H.M.S. de heer A. Budel Jr. heeft voor deze maaltijd een kort openingwoord gesproken, waarna kapelaan Mientjes, geestelijk adviseur van de Vereeniging, bestuur en leden heeft gelukgewenscht.

De heer A.J. v.d. Weerd, gemeentesecretaris van Zuilen sprak vervolgens hartelijke woorden tot de aanwezigen en legde den nadruk op het devies van de club “Houdt Moedig Stand”.

In de middaguren recipieerde het voltallige bestuur met de geestelijk adviseur in het Pastoor Schiltehuis. Als eerste verschenen de heeren B.J. Tieland en A.J. Bouwens respectievelijk bestuurslid en secretaris-competitieleider van de afdeeling Utrecht N.V.B. De heer Tieland heeft in een sympatieke toespraak H.M.S. gehuldigd en gelukgewenscht met het vierde lustrum en de beste wenschen voor de toekomst uitgesproken.

Vervolgens verschenen vertegenwoordigers van de vereenigingen Utrecht, Zwaluwen Vooruit, Minerva, Damvereeniging O.D.I., D.W.S.V., E.H.B.O. afdeeling Zuilen, V.V.A., K.D.S., P.V.C., D.O.V., Stichtsche Boys. Voorts pastoor W.A. van Albach van de parochie Zuilen, de heeren A.J. v.d. Weerd gemeentesecretaris Zuilen, M. Verstegen oud-secretaris Federatie R.K. Voetbalbonden, M. Versteeg oud-Kring-voorzitter, de Vereeniging Elinkwijk en talrijke leden en donateurs van H.M.S. Voorzitter Budel Jr. had voor elk een juist gekozen dankwoord en heeft aan het einde van de receptie in het algemeen woorden van dank gesproken voor de betoonde belangstelling, terwijl hij de hoop uitsprak dat ook in de toekomst door H.M.S. opbouwend werk zal kunnen worden verricht ten bate van de jeugd en sport.

Schriftelijke gelukwenschen waren o.a. binnengekomen van de Nederlandschen Voetbalbond. B. en W. van Utrecht, V.V.IJ. te IJsselstein, V.I.O.S.. Donar, E.A.C., Zeist, Hercules en Seastrum Zeist.

Zondagavond werd als slot van de feestelijkheden in de grote zaal van het Pastoor Schiltehuis een revue opgevoerd voor de H.M.S.-familie en genoodigden getiteld “Maskerade”. De uitvoering verliep vlot en de aanwezigen hebben genoten. Het was alles bijeen een geslaagde dag voor H.M.S. en de Vereeniging kan met vertrouwen de toekomst tegemoet gaan.

H.M.S.

 

Bij gebek aan beter: dit zijn de H.M.S. voetballers in het seizoen 1949-1950. Dit zijn voorzitter J. van Vliet, Henny Adamse, Jo Pijper, Leo Hoonakker, Gerrit de Bruyn, Ton Uijterwaal, Willy Kok, Fred van Vliet Chris Heil Henk Schoonhoven en Chris Huyting. Op de voorgrond treden: Cor Brands, Henk Tersteeg, Cees Pot, Hackenitz, Joop de Bruin en Henk Koppel.

Over scholenbouw én een kermis in Zuilen…

De Gemeenschapsraad werd na de annexatie aangesteld om de Zuilense belangen (zoals het moen houden van een kermis)  te verdedigen. In het Utrechts Nieuwsblad van 2 april 1963 werd verslag gedaan van een vergadering:

Gemeenschapsraad over scholenbouw in Zuilen

Instemming met voorstellen B. en W.

De leden van de Zuilense gemeenschapsraad hadden niet veel te zeggen tijdens de openbare zitting. Zij konden slechts woorden van lof laten horen over een aantal voorstellen van B. en W. Zo toonde secretaris J.J. Hoevelaken (chr. part.) zich bijzonder opgetogen dat de gemeenteraad binnenkort een krediet kan verlenen voor de bouw van een christelijke kleuterschool aan de C. van Maasdijkstraat. Eindelijk komt er schot in de bouw van kleuterscholen in Zuilen, vond hij. Eerst een rooms-katholieke, nu weer een christelijke. Dan is het wachten alleen nog op een openbare kleuterschool.

De opmerkingen, enige maanden geleden in de gemeenschapsraad gemaakt over de bouw van een kerk op het Theo Thijssenplein vlak bij de velden van Elinkwijk, hebben hun uitwerking niet gemist. B. en W. hebben dit voorstel teruggenomen en stellen nu voor deze kerk, die bestemd is voor de Kerk van Jezus Christus van de heiligen der laatste dagen, te bouwen op een terrein aan de Prinses Irenelaan. Door een wijziging in het bouwplan Nieuw Zuilen is deze plaats vrijgekomen.

Het Theo Thijssenplein zal voor het beoefenen van sport geschikt worden gemaakt en ’s winters zullen de kinderen op dit terrein kunnen schaatsen. Bovendien is er een plan tussen de Daalseweg en de Vecht een grote ijsbaan aan te leggen. De heren R. Lebbink (PvdA) en W.J. Vergeer (KVP) juichten deze plannen toe.

Aan de vereniging ’t Zand is vergunning verleend op 1 juni en dan van 3 tot en met 8 juni een kermis te houden op een terrein tussen Adriaan van Bergenstraat en Stauntonstraat. Het gemeentebestuur heeft belanghebbende verenigingen erop gewezen, dat het betreffende terrein binnen afzienbare tijd niet meer voor een kermis of iets dergelijks kan worden gebruikt. Wanneer rijksgoedkeuring is verkregen, wordt hierop een bijzondere lagere school gebouwd. De buurtvereniging Prinses Juliana mag op 31 juli en van 1 tot en met 3 augustus in de St.-Josephlaan ook de gebruikelijke kleine kermis organiseren. De gemeenschapsraad ging, na van deze gunstige plannen voor de wijk Zuilen kennis te hebben genomen, tot besloten zitting over.

kermis

De zweefmolen van de kermis op de St.-Josephlaan. Een jaarlijks terugkerend feest, totdat de rondweg een feit werd.

 

Brand in de Paardstraat in Het Schaakwijk.

Een grotere brand in de Paardstraat van Het Schaakwijk, omdat de wonigen met elkaar in verbinding stonden. Is wel van geleerd. Het Utrechts Nieuwsblad van 2 augustus 1967 schreef erover:

OMSTREEKS het middaguur is een felle brand uitgebroken in een flatwoning aan de Paardstraat in de Zuilense wijk Schaakwijk. De flat brandde totaal uit. Ook twee flatwoningen er naast liepen zware schade op. In het pand Paardstraat 12, twee-hoog, waar de brand in een slaapkamer ontstond, was niemand thuis. De ouders zijn met vakantie en drie zoons waren niet thuis. Een buurjongen, de vijftienjarige Garry Boersma, ontdekte met een buurman de vlammen. De Utrechtse brandweer is met groot materiaal uitgerukt en kon omstreeks half een het sein ‘brand meester’ geven. De schade loopt in de duizenden guldens. (Zie ook onze stadspagina).

paardstraat

BRAND IN PAARDSTRAAT

Vuur snel uitgebreid ‘onjuiste’ bouw flatwoningen

Schade ruim f 100.000

(Van een onzer verslaggeefsters)

UTRECHT — De schade die woensdagmiddag is ontstaan bij de brand in de flatwoningen aan de Paardstraat wordt geraamd op honderdduizend gulden. Woensdagavond waren dakbedekkers bezig om zoveel mogelijk het dak te dichten boven de beschadigde woningen.

De heer J.A. Stolker, commandant van de Vrijwillige Brandweer, meent dat door de bouw van de flatwoningen de brand zich verder heeft kunnen uitbreiden dan noodzakelijk was geweest. „Destijds zijn de muren tussen de woningen iets te laag gehouden,” aldus de heer Stolker, „daardoor is er bij alle woningen een opening tussen het dak en het plafond van de kamers. De brand kon op die manier doortrekken naar de andere flats, zelfs tot de hoek.

Dat is er volgens mij de oorzaak van dat ook een tweede huis een prooi van de vlammen is geworden.” De brandweerlieden hebben in enkele flats het plafond moeten openbreken om te kijken hoe ver de brand al was doorgetrokken. Dit heeft de schade aanmerkelijk vergroot.

Over de oorzaak van de brand is nog niets met zekerheid bekend. Waarschijnlijk is deze, aldus de politie, ontstaan in de slaapkamer van de afwezige ouders van het gezin Peters. Er is die dag, volgens hun zoons, niemand in deze slaapkamer geweest. Ook de gordijnen waren gesloten. De enige mogelijkheid die nog overwogen wordt is kortsluiting. Het onderzoek wordt bemoeilijkt omdat de kamer totaal is uitgebrand en er slechts zwart geblakerde resten over zijn.

De bedrijfsbrandweer van Werkspoor die gisteren ook te hulp kwam, behoefde geen dienst te doen.

paardstraat

BOVEN DE ZWARTGEBLAKERDE resten in de uitgebrande flatwoningen aan de Paardstraat zijn al weer nieuwe balken aangebracht.

 

Koeien ontsnapt uit het slachthuis aan de Amsterdamsestraatweg.

Het kwam vaker voor: koeien die (tijdelijk) aan de slacht wisten te ontsnappen door er vandoor te gaan. Menig Zuilenees beleefde een angstig moment als zo’n koe door de straten van Zuilen rende. Het slachthuis werd gesloten maar in het Utrechts Nieuwsblad van 1 augustus 1963 werd nog van zo’n ontsnapping verslag gedaan:

 

ONTSNAPT UIT SLACHTHUIS

Koeien forceerden uitstel van executie

Geen ontzag voor stop-politie

(Van een onzer verslaggevers)

Drie koeien, die vanmorgen in het openbaar slachthuis in Utrecht werden aangevoerd, hebben uitstel van executie geforceerd. Toen zij uit de veewagen werden gelaten, hebben zij kennelijk voorvoeld wat hun lot zou zijn. Om te bewijzen, dat zij nog lang niet levensmoe waren, verkozen zij de vrijheid…

Omstreeks half twaalf kwam een veewagen uit Houten met runderen voor de slacht. Twee koeien, die altijd in de weide hadden gestaan en geen stal gewend waren, werden bij het uitladen zenuwachtig. De chauffeur kon de beesten niet meer in bedwang houden — ook het touw om de horens waren de aspirant-vluchtelingen niet gewend — en de koeien verkozen de vrijheid. Van de Royaards van den Hamkade vluchtten zij via de Ahornstraat richting Rode Brug, daar zwenkten zij af naar de richting Ondiep, een spoor van kleine vernielingen achterlatend.

Uiteindelijk kwamen zij in de tuintjes tussen de Abraham Kuyperstraat en de Groen van Prinstererstraat terecht. Daar werden ook enkele oudere koeien gebracht, om de vluchtelingen tot rust te brengen. In de brandgang ontstond een worsteling. De mannen van het slachthuis hadden de grootste moeite de beesten aan te lijnen. Zelfs het ingrijpen van een agent met een rood spiegelei en het opschrift Stop-Politie had nauwelijks effect.

Na een lange worsteling is men er in geslaagd de vluchtelingen te overmeesteren. De verzekering heeft nu de tijdrovende taak de schade te registreren.

koeien

Het slachthuis aan de Amsterdamsestraatweg. De bomenrij van links naar rechts op de voorgrond markeren de straatweg. iets uit het midden naar rechts herkent u de drie nog bestaande gebouwen. Daarachter de slachterij, waar tegenwoordig de flats van De Plantage staan.

Toon Walschots, een Elinkwijk-supporter met hart voor de club!

Piet Imbos was jarenlang dé sportverslaggever voor o.a. het Zuilens Nieuwsblad en later het Stadsblad. Hij blikt in dit bericht terug op de heer Walschots, een markante supporter van Elinkwijk. Dit artikel stond in De Elinkwijker van 31 juli 1961.

VAARWEL, TOON

Na een kortstondige ziekte overleed zaterdag 8 juli j.l. nog geheel onverwacht onze oud-voorzitter de heer A. Walschots.

Voor hen, die hem kende – en dat waren er honderden in onze kring – Toon Walschots. Toen in september 1947 de SVE werd heropgericht was Toon één der mannen, die zulks mee had helpen verwezenlijken. Het was dan ook beslist geen wonder dat Toon Walschots op deze her-oprichtingsvergadering werd benoemd tot voorzitter van de SVE. Negen jaar heeft hij de scepter over de SVE gezwaaid. Hij deed dat met zwier en een souplesse hem eigen.

Een kerel uit één stuk. Altijd vol humor en een geboren causeur. Ik kan me niet voorstellen dat Toon ook maar één enkele vijand zou hebben gehad. Daar was hij te goedmoedig en te humaan voor.

Een man, die alle goede eigenschappen in zicht verenigd zag. Kortom, een goed, een heel goed mens.

Zaterdag 8 juli ging er een schok door geheel Elinkwijk. Toon, de sterke, de man niet wist wat ziek zijn betekende, was niet meer.

Toen ik in 1956 de voorzittershamer uit zijn handen mocht overnemen en hem daarop mocht benoemen tot erelid van onze vereniging, wist ik dat er toch leegte was ontstaan. De SVE en Toon Walschots waren tezamen een begrip geworden. Het ene was bijna ondenkbaar zonder het ander. Maar al bouwde Toon daarna niet daadwerkelijk meer mee aan de opbouw van onze vereniging, hij bleef de grootst mogelijke belangstelling tonen voor ons wel en wee. Onze contactavonden waren ondenkbaar zonder Toon Walschots. Velen hebben menig gezellig uurtje met Toon rond de kaarttafel doorgebracht. Velen beschouwden zich een vriend van Walschots, maar Toon beschouwde nog vele meer als zijn vrienden.

Toon is nu echter niet meer. Hij laat een heel grote plaats in onze gelederen open. Maar ook Elinkwijk zal één van zijn trouwste supporters moeten missen. Hartstochtelijk kon hij zijn favorieten vanaf zijn vertrouwde tribune-plaats aanmoedigen. Vaak was het Toon, die ons voorging in het supporteren.

We zullen hem missen op onze contactavonden, op onze vergaderingen, maar vooral ook op de Elinkwijk-tribune.

Op 67-jarige leeftijd heeft hij het tijdelijke verwisseld met het eeuwige.

Woensdag 12 juli j.l. hebben wij afscheid genomen van onze Toon Walschots.

Mevrouw Walschots, het is ons waarschijnlijk niet gegeven u te troosten. Daar is dit enorme verlies te zwaar voor. In deze moeilijke dagen wil ik u echter toch, namens al Toon’s vrienden, sterkte, ja heel veel sterkte toewensen met dit ontstellend verlies. Wij weten wat voor een voorbeeldig echtgenoot uw Toon is geweest.

Ook zoon Anton en de beide dochters wensen wij de kracht om dit verlies te kunnen dragen. Toon Walschots, beste kerel, ik beloof je dat wij van de SVE je nagedachtenis in hoge ere zullen houden. We zullen je enorm missen.

Vaarwel Toon en rust in vrede.

P.C. IMBOS, voorzitter SVE.

Walschots

De heer Walschots, méér dan een schoenmaker!