De Werner Helmichstraat

Werner Helmich past als naamgever uitstekend bij de omliggende straten: ook hij was een predikant die in Utrecht op de kansel stond. Helmich leefde van 1550 tot 1608 en de periode dat hij op de Utrechtse kansel stond, was van zijn eenendertigste tot zijn negenendertigste levensjaar.

Voor een beschrijving van de Werner Helmichstraat ‘van toen’ gaan we aan de wandel en doen alsof het 1938-’39 is. Dit tijdspad is niet toevallig gekozen. We beschikken over een adressenbestand uit die tijd, dus kunnen we als we door deze straat lopen aangeven wie er woonde of welke winkel er zat. We stappen de straat in vanaf de Cornelis Mertenssstraat.

Op de hoek aan de rechterkant staat het gebouw van het genootschap ‘Nieuw Apostolische Kerk in Nederland’. Dit gebouw staat er al een tijd (vanaf 1926) en daarmee is het zelfs een van de eerste gebouwen in deze straat.

Aan de overkant van de kerk staat een gebouw dat ‘Wasscherij Elinkwijk’ huisvest. Deze wasserij begon in de Cornelis Mertenssstraat, maar na de aanleg van de Werner Helmichstraat kreeg de wasserij een ander adres.

Hennie van Huissteden zette het bedrijf van zijn moeder voort. Wasserij ‘Elinkwijk’ was gevestigd op de hoek van de Werner Helmichstraat en de Cornelis Mertenssstraat. De bakfiets is geheel gevuld met wasmanden en -zakken.

Op nummer 7 woont de familie van Haarlem. W. van Haarlem startte een verhuisbedrijf en stalt zijn grote verhuiswagens op het ‘landje van Amsing’, het stukje grond dat aan het eind van de Balderikstraat ligt.

Het bedrijf van Van Haarlem vierde in 2019 haar 90-jarig bestaan, maar werd in 1966 al verplaatst naar De Meern. De hele familie heeft aan het succes van de firma van Haarlem meegewerkt.

Minder bekend is het EHBO-gebouw, dat gehuisvest werd op nummer 23.

Een advertentie in 1953 leert ons dat we dan bij nummer 69 terecht kunnen voor een zakje patates frites. Die werden verkocht door Rienus Jansen. Iets verder op nummer 75 zat slager J.H. Oosterom. Hij had een drogist als buurman, de heer M. Canes, ‘gediplomeerd drogist’.

Vijf huizen verder zat Wilgenburg. In 1937 stond hij te boek als sigarenfabrikant, maar twee jaar daarna is hij van beroep veranderd en treffen we hier een groentewinkel onder zijn leiding.

Als laatste ondernemer aan deze kant van de straat zat op nummer 97 op de hoek met de Sweder van Zuylenweg bakkerij Boonzaaijer.

Zoon Piet Boonzaaijer zette de bakkerij van zijn vader voort. – Bij de viering van het 1250-jarig bestaan van Zuilen in 2001 werd onder andere een openbare brunch op de Amsterdamsestraatweg georganiseerd. De bedoeling was 1250 inwoners van Zuilen voor 1250 centen een maaltijd aan te bieden. Het werden er ‘slechts’ ruim 500. Maar… Piet Boonzaaijer leverde GRATIS de meer dan duizend broodjes en krentenbollen!

Dat is denk ik ook de reden dat u nog steeds Bakkerij Boonzaaijer tegenkomt in het Utrechtse straatbeeld.

We zijn ondertussen aan de overkant een beginnend ondernemer gepasseerd. Op nummer 62 vestigde zich Krijnsen van Doorn met woninginrichting en manufacturen.

Op de andere hoek van de Sweder van Zuylenweg en de Werner Helmichstraat zat de heer Rosseweij met zijn ‘Zuilensche Electrische Melk Inrichting’.

De heer Rosseweij van de ‘Zuilensche Electrische Melk Inrichting’ staat trots bij zijn motorcarrier. Hij verkoopt méér dan alleen melk te zien aan de borden Amstel Bieren en Van Nelle boven de deur.

Meer weten over de Werner Helmichstraat en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

Wat zou Zuilen moeten zonder de Vrijwillige Brandweer

Hoewel het deze keer dus niet nodig was, ‘er hoefde geen water te worden gegeven’, maar toch, je moet er niet aan denken dat er geen brandweer is… In het Utrechts Nieuwsblad werd op 20 maart 1950 verslag gedaan van een onverklaarbaar brandje:

Baby kwam er goed af!

Hedenmorgen tegen negen uur werd de politie er van in kennis gesteld, dat een begin van brand was ontstaan in perceel Werner Helmichstraat 54. Onmiddellijk werd de brandsirene in werking gesteld en de autospuit rukte uit. Ter plaatse bleek, dat de brand was ontstaan in een bed, dat zich in een der kamers bevond. De buren hadden inmiddels het vuur geblust, zodat geen water behoefde te worden gegeven. In de kamer bevond zich in zijn bedje een ongeveer twee maanden oude baby, die wel enige hinder van de rook had ondervonden, maar er overigens goed was afgekomen. De oorzaak van het brandje is onbekend.

Brandweer Zuilen

Van de bovenvermeldde brand geen foto. Wel van een Zuilense brandweerauto tijdens een oefening. Aan het kenteken te zien dus vóór 1952.

 

Oud Nieuws 10 december 1953

Voorjaar in de winter

Kuikentjes in December! — Dat het zachte weer ook in de dierenwereld invloed oefent, bewijst bovenstaand plaatje. Het is de hen Hermelijn, die haar eigenaar de heer J.C. Marbus, Werner Helmichstraat 75, Zuilen, vier springlevende kuikens als een late St. Nicolaas-surprise aan bood. Het spreekt wel vanzelf, dat de beestjes onder deze omstandigheden bijzondere zorg vragen, doch daarvoor zal de heer Marbus zeker wel zorgen!

Oud Nieuws 7 november 1959

Man in pyama aan vuur ontsnapt
Drie Utrechtse gezinnen door brand getroffen

In minder dan een uur tijds is vrijdagavond in Utrecht de eerste verdieping van een huis in de Werner Helmichstraat volkomen uitgebrand. Twee gezinnen zijn hierdoor dakloos geworden en een bejaard echtpaar is al zijn kleren kwijtgeraakt.
De brand is vrijwel zeker veroorzaakt door de ontploffing van een oliekachel op de eerste verdieping. Terwijl dit gebeurde zaten de bewoners van het huis beneden naar de televisie te kijken. Dit waren de 71-jarige heer A. Schellenbach, die op de benedenverdieping woont, zijn vrouw, zijn twee bij hem inwonende getrouwde dochters, zijn zoon en een schoonzoon. Een kleindochtertje van een jaar was eveneens naar beneden gehaald, omdat zij niet wilde slapen. De oliekachel was door een van de dochters van de heer Schellenbach gevuld en uitgedraaid, toen zij bij haar ouders naar de televisie ging kijken. Op de zolderverdieping sliep de tweede schoonzoon. Hij slaagde erin, zich over het dak in veiligheid te stellen met zijn enig overgebleven bezit: zijn pyjama. Mevrouw Schellenbach, die invalide is, werd bij de buren gebracht, die zich ook over de meubels van het echtpaar ontfermden.
De oliekachel stond te branden op een dressoir in de woonkamer van de eerste verdieping die bewoond werd door het echtpaar Schreuder. De 2e verdieping, die waterschade opliep wordt bewoond door het echtpaar De Lange.
Ook het benedenhuis, waar de ouders van de twee getrouwde dochters wonen, kreeg waterschade.
De Zuilense vrijwillige brandweer stond onder leiding van brandmeester J.A. Stolker.
Hoewel de brandweer van Zuilen, geassisteerd door die van Utrecht met een ladderwagen, zeer snel ter plaatse was en het vuur met drie nevelstralen en een lagedruk spuit bestreed, slaagde zij er niet in, nog iets van de inboedel van de eerste verdieping en de zolder — die door een der ingetrouwde dochters werd bewoond — te redden. Een nog onaangebroken loonzakje, twee televisietoestellen, radio’s en een grammofoon verdwenen onder meer in de vlammen.
De garderobe van het echtpaar, die boven in een kast was opgeborgen, verbrandde ook. De heer Schellenbach, die kelner is, verloor op deze manier twee zwarte pakken, drie nieuwe kostuums en vier paar schoenen. Toen de brand uitbrak droeg hij zijn oudste plunje, omdat hij net het kippenhok had schoongemaakt.
Op de eerste verdieping waren vier kamers, terwijl ook de zolderverdieping tot een soort flatje was verbouwd. De kamers op de begane grond liepen alleen waterschade op. De heer Schellenbach en zijn schoonzoons zijn tegen brand verzekerd. De schade valt nog niet precies te schatten.

Hoewel de Zuilense brandweer het vuur direct aanpakte (o.m. met nevelspuiten) waren toch uitgebreide maatregelen genomen om verder voortsluipen van de vlammen te voorkomen. Dat er consternatie bij de bewoners van de Werner Helmichstraat heerste, laat zich denken.