Oud Nieuws 5 december 1962

Ondeugdelijke schoorstenen

Driemaal heeft de Utrechtse brandweer te hulp moeten komen omdat er moeilijkheden waren ontstaan met een petroleumkachel of schoorstenen.

Mejuffrouw W.A. Waterland, die op kamers woont in perceel Hieronymusplantsoen 2, is tegen haar petroleumkachel gelopen, zodat hij om viel. Een matras raakte in brand. Met een nevelstraal is het vuur gedoofd.

Voorts heeft de brandweer omstreeks 22.30 uur de brandende kachel het huis uit gedragen van de familie Van den Boogaard, Hazelaarstraat 76. De heer Van den Boogaard had hulp ingeroepen, omdat hij op een zolderkamer gassen had geroken. Hij had goed geroken, want het bleek dat er scheuren in de schoorsteen zaten:

Verder heeft de brandweer een schoorsteenbrand moeten blussen in het tehuis van de zusters van Goddelijke Voorzienigheid aan de St.-Ludgerusstraat 1. De enkele jaren oude teerlaag in de schoorsteen had vlam gevat. Veel schade werd er overigens niet aangericht.

Fotobijschrift: Het klooster in de St.-Ludgerusstraat, hoek St.-Willibrordusstraat. Werd eind jaren zeventig gesloopt om plaats te maken voor de flats van de Ludgerhof.

Oud Nieuws 21 november 1957

WINKELCENTRUM DE VECHT GEOPEND

Burgemeester schiet er het licht in

(Van een onzer verslaggevers)

Sissend en fel-opschietend tegen de donkere lucht schoot gistermiddag om half zes burgemeester De Ranitz een tiental vuurpijlen de lucht in met het gemak van iemand, die gewend is dagelijks met vuurwerk om te gaan. Toch was het dit keer alleen maar het spectaculair begin van de feestelijkheden, die er deze dagen zijn naar aanleiding van de opening van het nieuwe winkelcentrum De Vecht in Utrecht-noord.

 

Met een fraai van brood vervaardigde sleutel opent de burgemeester de winkel van de Lubro, bijgestaan door een miniatuur bakkertje.

Vóórdat het echter zover was, dat de eerste suizende, fluitende pijl het luchtruim opzocht als ware hij een spoetnik, waren er de entourage van muziek en redevoeringen, die het festijn inleidden.

Feestelijk bezoek aan de winkels

Verschillende bewoners van de De Muinck Keizerlaan en omgeving hadden de driekleur uitgestoken, hetgeen al een feestelijk aanzien gaf, maar daarenboven waren de nieuwe winkels ook in feestkleed gestoken door een fraaie verlichting en door een mooie toef bloemen voor elk der panden. Voorts zorgde het Verenigd Harmonie Orkest voor een recht-vrolijke muzikale omlijsting en dan was er verder het min of meer zenuwachtig heen-en-weer-geloop van hen, die zich zo intensief met de voorbereiding hadden bezig gehouden. Met name de heren W.M. Boereboom, voorzitter van het feestcomité en de secretaris A. Blombergen hadden het druk om alles voor de ontvangst in gereedheid te brengen. Door het dochtertje van de heer J.P. Koppers met al haar drie jaar werd bij aankomst van de heer en mevr. De Ranitz een mooi bouquetje aangeboden — een leuk momentje — en toen was het woord aan de heer Boereboom die de autoriteiten verwelkomde. Speciaal natuurlijk het burgemeesterlijk echtpaar, verder weth. Derks, de directeur van het Huisvestingsbureau, de hoofden van dienst van Openbare Werken en Bouw- en Woningdienst, de architecten en opzichters, de leden van de Gemeenschapsraad, de hoofdcommissaris van politie, het bestuur van de arbeiderswoningvercniging Utrecht en vele anderen. Spr. ging in op de betekenis van deze openingsplechtigheid en zei verheugd te zijn dat wederom door het initiatief van een aantal winkeliers een zo goed-voorzien verzorgingscentrum kan worden geopend.

Burgemeester De Ranitz sprak hierna zijn gelukwensen uit, waarbij hij wees op de gestage groei van de Utrechtse buitenwijken, waarvan Zuilen een belangrijke plaats inneemt. Reeds staan voor deze omgeving weer honderden woningen „op stapel”, zodat hij meende dat het ondernemende zevental met vertrouwen de toekomst tegemoet kan zien.

De heer K. Kievit, voorzitter van de Gemeenschapsraad nam daarna het woord om zijn gelukwensen uit te spreken, waarin hij tevens de hoop uitsprak dat de bestedingsbeperking aan dit nieuwe winkelcentrum „vreemd” zou blijven.

Als laatste spreker trad de heer H. Kool, voorzitter van de arbeiders woningbouwvereniging Utrecht voor de microfoon om uiting te geven aan zijn blijdschap over deze „ gang van zaken”.

Origineel idee

Na deze goede wensen trad burgemeester De Ranitz op het „geschut” toe dat aan deze opening luister zou bijzetten. Een korte uitleg van de vuurmeester was voldoende om hem met vaste hand de eerste vuurpijl te doen ontsteken die hoog in de lucht met een daverende knal uitéén spatte en letterlijk en figuurlijk de eerste van de zeven zaken in het licht zette.

Kennelijk met groot genoegen ontstak de burgemeester de ene na de andere vuurpijl , waarbij de „lader” moeite had hem vóór te blijven. Bij iedere knal ontstak de verlichting in een winkel, totdat het winkelcentrum een zee van licht was. Na het zevende schot bleken er drie reserve vuurpijlen over te zijn, die door burgemeester De Ranitz met laaiend enthousiasme eveneens afgevuurd werden, wellicht in „voorschot” op de drie volgende zaken…

Overigens: mevr. De Ranitz hield haar hart vast. Terwijl de rook van deze originele opening optrok en de Verenigde Harmonie verwarmende marsmuziek ten gehore bracht, bezichtigde burgemeester De Ranitz, vergezeld door zijn echtgenote de diverse zaken , waarvan hij er één verliet met een formidabel „Luxe broodje”, zonder verpakking als een paraplu onder de arm…

Burgemeester De Ranitz geeft zijn eerste „spoetnik” de ruimte. Met een sissend geluid zoekt een vuurpijl de donkere hemel op. Dit was het spectaculaire begin van de opening van het winkelcentrum De Vecht.

De receptie in de garage van het echtpaar Agelink-Sauer was zeer geanimeerd. ’s Avonds was het feest in het nieuwe centrum. Vuurpotten wierpen hun romantische gloed over chocolade of leverworst etende mensen. De jeugd zocht het al spoedig bij The Middle Town Jazzband die de muzikale noten voor een balchampatre produceerde vanuit een garage. Een beetje koud was het wel! Het was al laat in de avond toen de laatste bezoekers van deze eerste levensdag van Winkelcentrum „De Vecht” huiswaarts keerden, waarna de winkeliers tevreden hun kassa’s sloten.

Oud Nieuws18 november 1963

 

Pistoolschoten in Sonoystraat

Arrestant ontkomt aan politieman

In optocht naar het bureau

Er zijn vannacht schoten gevallen in de omgeving van de Sonoystraat te Utrecht. Zij kwamen uit ’t dienstpistool van een agent van politie, die tegen half 5 in de Prinses Irenelaan een man had aangehouden.

De politieman, die daar per fiets de ronde deed, had gehoord hoe een auto werd gestart. Hij was gaan kijken en had nog net gezien, hoe de auto wegreed en tegen een andere wagen botste. Hij heeft de bestuurder gesommeerd uit de auto te komen en hem gearresteerd op verdenking van autodiefstal.

Omdat de politieman alleen was en zijn fiets mee moest nemen, heeft hij zijn arrestant bevolen voor hem uit te lopen in de richting van het bureau Rode Brug. Ter hoogte van de J.S. de Rijkstraat heeft de man het plotseling op een hollen gezet. Dit deed de politieman zijn pistool grijpen en schoten in de lucht lossen.

Desondanks holde de man door. Via een brandgang achter de Sonoystraat en enkele tuintjes heeft de man weten te ontkomen.

Er is nog een radiowagen ter assistentie verschenen. Alle zoeken is evenwel zonder resultaat gebleven.

Fotobijschrift: bij dit knipsel plaatste de redactie geen foto. Dus een andere foto uit de collectie, wel politie maar geen ontsnapte arrestant…

 

Oud Nieuws 30 oktober 1897

ZUILEN. Het werk op de pan- en steenfabriek is voor dit seizoen weer geëindigd. Er is veel goed gemaakt en de prijzen zijn niet slecht te noemen. Ook de aftrek was niet gering en ook thans nog wordt er veel afgescheept. Een gevolg hiervan is, dat de fabrieken thans niet volgepropt met gemaakt goed zitten, wat gedurende de laatste jaren, met uitzondering van het voorgaande jaar, steeds het geval was.

Oud Nieuws 29 oktober 1935

 

“ONS GENOEGEN” VIERT FEEST.

ZUILEN, 28 Oct. – De Mondaccordeonvereeniging “Ons Genoegen”, directeur de heer J.C. van Dort, gaf Zaterdagavond een uitvoering in het Pastoor Schiltehuis.

Na een kort welkomstwoord van den voorzitter, den heer Kool, hield de eerevoorzitter, burgemeester O. Norbruis, een korte toespraak waarin hij de blauw-witte kleuren der vereeniging als een symbool beschouwde en er op aandrong, de kleuren onbesmet te bewaren.

Het door de jeugdige accordeonisten daarna gebodene oogstte bij de geheel gevulde zaal een dankbare waardeering. Ook het duo Kronenburg-Langerak, dat den avond opluisterde, verwierf veel succes.

De avond kon als een waar feest beschouwd worden.

Fotobijschrift: Weet niet of deze foto van bovenstaand bericht is, maar dit zijn wél de leden van ‘Ons Genoegen’, én zij staan en zitten op het podium van het Pastoor Schiltehuis.

Oud Nieuws 24 oktober 1925

Elck wat Wils

ONZE STRAATNAMEN. XXII.

We verzoeken onze lezers ons te volgen langs den Amsterdamschen Straatweg naar Elinckwijk, dat wel niet tot de gemeente Utrecht behoort, maar dat door lijn III toch nauw aan onze stad verbonden is. We vinden daar straten genoemd naar mannen, die evenals schilders en dichters e.a. ook wel besproken mogen worden. We noemen…

W e s t i n g h o u s e  is de uitvinder van een naar hem genoemde rem, die het mogelijk maakt een trein in zeer korten tijd tot stilstand te brengen. De rem werkt tengevolge van het verminderen van den druk van samengeperste lucht. Deze samengeperste lucht bevindt zich in een reservoir op de locomotief, welk reservoir door buizen met kleinere reservoirs op de wagens in verbinding staat. Zodra men lucht laat ontsnappen, valt de rem tegen de raderen. Vroeger moest er op grooten afstand van het station reeds begonnen worden met remmen; thans kan in volle vaart doorgereden worden tot de onmiddellijke nabijheid van de plaats waar gestopt moet worden. Een groote tijdsbesparing dus. En bovendien, kan nu, door de zoogenaamde noodrem, gestopt worden door reizigers, wat op momenten van nood of van overlast, soms zeer noodig kan zijn.

Alle dertien goed

Wie kent de kreet nog: Alle dertien goed? Was jarenlang een tekst op de hoes van langspeelplaten om de inhoud van de plaat aan te geven.

Vandaag gebruik ik deze tekst omdat het getal 13 ook het getal is van de serie filmpjes die Peter Bastiaanse maakte van onze Werkspoortafel. Lijkt me terecht, alle tot nu toe gemaakte filmpjes zíjn ook goed!

Deze week alle filmpjes zonder onderbreking direct achter elkaar, dus genieten maar…

Oud Nieuws 13 oktober 1964

Op 13 oktober is weggevlogen de tamme zwarte kraai van mevrouw v.d. Schaft, Prinses Beatrixlaan 27 te Utrecht. Het dier kan enigszins praten.

Fotobijschrift: Het zal toch niet zo zijn dat de kraai werd opgezet voor het Natuur-historich Museum dat in het Julianapark-Restaurant werd ondergebracht? O nee, dat werd al in 1943 gesloten.

 

Oud Nieuws 12 oktober 1956

Nieuwe straatnamen in Zuilen

B. en W. van Utrecht hebben in overleg met de gemeenschapsraad thans voor nieuw aangelegde en geprojecteerde straten in de wijk Zuilen namen voorgesteld.

Tot de nieuwe namen behoren Nijenrodeplantsoen, Nijenrodelaan, Zuilenveldlaan, Zwanenvechtlaan, Harteveldlaan, Vreelanthof, Gansenhoeflaan, Oosterspoorlaan, De Kloplaan, Huis te Zuylenlaan, Daelwijcklaan, Soetendaallaan, Cromwijcklaan, Vechtplantsoen, Boelesteinlaan, Vechtensteinlaan, Queeckhovenplein, Goudestein-laan, Weeresteinlaan, Elsenburglaan, Rupel Mondelaan, Lieven-de-Keylaan, Van Heukelomlaan.

Fotobijschrift: De Zwanenvechtlaan met rechts nog een van de beroemde Gele Scholen die moest wijken voor de komst van winkelcentrum ‘Rokade’. Foto uit de collectie van Het Utrechts Archief.

Oud Nieuws 11 oktober 1961

U. N.-operatie zilverpapier
Henk Favier: 88e die invalidenwagen kreeg
(Van een onzer verslaggeefsters)

IK GELOOF dat ik er niet meer uit wil, zei dinsdagavond de 22-jarige Henk Favier uit de De Lessepsstraat 20 te Utrecht, toen hij in de gloednieuwe invalidenwagen zat die hij door middel van de U.N.-operatie Zilverpapier had gekregen. Henk kan niet zien en iedere beweging kost hem moeite. Het wagentje zal hem voor het eerst na lange tijd weer in staat stellen te gaan genieten van het buiten zijn.
Vroeger kwam hij zelden op straat, dan wandelde hij een heel enkele keer aan de arm van zijn moeder, maar was dan al naar een klein eindje doodmoe.
Hoe voel je je nu, Henk, vroeg je moeder toen hij in het wagentje was geklommen. Gelukkig, zei hij allen maar. Mevrouw Favier zal haar zoon als het mooi weer is rondrijden. Als mijn moeder het maar uithoudt, zei Henk. Doch zij wuifde zijn bezwaren weg.
Toen Henk nog een klein jongetje was, werd hij ’s morgens dikwijls ziek wakker. Eigenaardig genoeg was hij meestal een uur daarna weer kiplekker. Later bleek dat Henk een tumor in de kleine hersenen had. Hij werd geopereerd, maar helaas had deze ingreep tot gevolg dat de jongen het gezichtsvermogen verloor.
Henk was toen zes jaar. Om het toch te leren zijn ledematen te gebruiken, deden zijn ouders gymnastiek met hem. Toen Henk acht jaar was werd hij getest, het resultaat was dat hij niet naar school mocht.
Later kreeg hij een huisonderwijzeres en ten slotte bracht hij het in de blinden inrichting Bartiméus te Zeist tot de tweede klasse ulo. Nu brailleert hij nog geregeld boeken voor dit instituut. Verder luistert hij naar de radio en naar de bandjes van een bandopname-apparaat.
Henk voelt zich nu zeer gelukkig met het wagentje dat voortaan zijn wereld zal verwijden.
Dit was het 88e invalidenwagentje, dat door bijdragen in natura en geld uit de lezerskring van het U.N., maar ook door de activiteiten van de vrijwillige depothouders, kon worden uitgereikt.

Fotobijschrift: Dinsdagavond werd een invalidenwagen gebracht bij de familie Favier te Zuilen, voor de 22-jarige zoon Henk. Hier zit hij met een gelukkig gezicht in de gloednieuwe wagen.