Oud Nieuws 25 april 1953

Burgemeester Norbruis opende de Jubileumbeurs

In een grote tent, welke geplaatst is in de tuin van het Pastoor Schiltehuis, opende Burgemeester Norbruis hedenavond om half 8 de Jubileumbeurs.

Zaterdagavond 25 April des avonds 7.15 uur, verwelkomde de Voorzitter van de Zuilense Handels Vereniging een groot aantal genodigden van de Z.H.V. Aanwezig was het voltallige college van B. en W., de gemeentesecretaris de heer A.J. van der Weerd, de directeur van Gemeentewerken de heer van Vliet, de heer van Hoorn, gemeente-architect, Pastoor W. van Albach, de heer W.P.H. v. Hees, voorzitter Woningbouw Zuilen, wnm. Corpschef de heer de Vries en bijna alle leden der Z.H.V.

‘‘In verband met het eerste lustrum van onze vereniging’’ aldus de voorzitter, ‘‘werd in een ledenvergadering besloten tot het benoemen van een Jubileum-commissie, met als opdracht het organiseren van een Handelsbeurs, een feestavond en zo mogelijk een winkelweek. In deze commissie werden benoemd de heren P. de Jong als voorzitter, I. Groenberg en W. Röben, aangevuld met de bestuursleden van Kilsdonk, de secretaris Kissing en de voorzitter. In een prettige verstandhouding met het bestuur van onze vereniging zijn deze plannen verwezenlijkt. De beschikbare ruimte in dit gebouw was te klein om alle exposanten de gelegenheid te geven te exposeren. Deze tent is geplaatst om ook het publiek de gelegenheid te geven te genieten van muziek en voordracht. De U welbekende artist Lou Bandy, zal hier Maandag en Vrijdagavond voor het publiek optreden. Het aantal amateurs dat zich spontaan aanbood, is zo groot, dat het programma over 3 avonden verdeeld moest worden.

Ofschoon men de dag niet moet prijzen voor het avond is, wil ik toch reeds nu Voorzitter de Jong en zijn mannen, dank zeggen voor de wijze waarop e.e.a. is voorbereid. Er zijn vele vergaderingen en besprekingen aan vooraf gegaan en op papier klopt alles als een bus. Aan onze Jubileumcommissie zal het niet liggen, wanneer alles niet verloopt zoals zij het zich hebben ingedacht.

Dankbaar zijn wij ook, voor het afstaan van dit gebouw door de exploitatie-commissie van het Pastoor Schiltehuis. Ik verzoek aan alle standhouders dit gebouw, het troetelkindje van de heer van Hees, waarin zij tijdelijk hun bedrijf uitoefenen, niet te beschadigen. Ik verzoek U voorzichtig te zijn met vuur, omdat veel van het tentoongestelde uiterst brandbaar is.

In de loop van haar 5-jarig bestaan heeft de Z.H.V. zich niet uitsluitend bepaald tot het gezamenlijk voeren van propaganda. Aan talrijke liefdadige instellingen, verenigingen en dergelijke heeft zij steun verleend. Ook op deze beurs zult U aantreffen de vereniging voor Kankerbestrijding en de Stichting ’40-’45.

Namens het bestuur en namens de Jubileumcommissie wens ik alle standhouders in de komende dagen veel succes en goede zaken’’.

Burgemeester Norbruis opende hierna de Handelsbeurs met de navolgende rede:

Mijnheer de Voorzitter, Geacht Bestuur, Dames en Heren.

Volgaarne voldoe ik aan Uw verzoek deze Handelsbeurs te openen.

U moet dat zien als een symbool. Vijf jaren bestaat nu de Z.H.V. en steeds heeft het gemeentebestuur met de grootste belangstelling gevolgd hoe er in Uw organisatie een groeiende activiteit werd gevonden.

Ook nu weer bieden de vele goede stands het bewijs, dat er in de gemeente mensen van handel en bedrijf worden gevonden met energie en durf en het geheel van de beurs toont aan, dat er onderling een saamhorigheidsgevoel bestaat, dat in de loop der jaren zeer belangrijk is toegenomen.

Ik verheug mij hierover zeer en ben er trots op, dat ook nu weer tegenover de bevolking wordt getoond, op welke wijze ook hier zuiver aangevoeld wordt hoe de behoeften en mogelijkheden liggen.

Ik hoop niet, dat het arrogant zal worden gevonden, dat de gemeente de centrale stand op het podium heeft ingenomen.

Het bestuur der gemeente wil hiermede demonstreren, dat het in de sterke progressiviteit de gedurfde pogingen van Uw organisatie wil stimuleren en ook het eigen grondbedrijf wil doen meewerken aan de algemene vooruitgang van de gemeente.

Moge de kracht der samenwerking en de noodzakelijke wisselwerking van particulier initiatief en een goede overheidsbemoeiing ook van deze beurs weder uitgaan tot verhoogde bloei van ons eigen gemeentelijk leven en van al de inwoners die nu het getal 26000 naderen afzonderlijk.

In Voorlopig Verslag:

Weinig geestdrift voor opheffing van Zuilen!

Vele leden van de Tweede Kamer hebben het Voorlopig Verslag op het wetsontwerp tot wijziging van de grenzen van de gemeente Utrecht minister Beel duidelijk voor ogen gehouden, dat de gemeente Zuilen vierkant staat tegenover de gemeente Utrecht. De Kamerleden vrezen, dat Zuilen de goede poging van de minister om een compromis te vinden – het instellen van een gemeenschapsraad – niet bijzonder zal waarderen. De gemeente zal die meer zien als een vergulden van de bittere pil.

Wanneer Zuilen de opheffing van deze gemeente in een ander licht had gezien en daarnaast van de zijde van Utrecht meer toenadering had ondervonden, en ook wanneer er stemmen uit Utrecht geklonken hadden, die wezen in de richting van een welwillend staan tegenover een poging om het eigene van Zuilen te behouden en wanneer op deze basis een gesprek tussen deze gemeenten had plaatsgevonden, zouden de Kamerleden met meer geestdrift tegenover het voorstel van de minister hebben gestaan.

Van Toen en Nu: Zuilen en Amsterdam

Elke plaats of gemeente heeft zijn eigen karakter. Zo heeft de gemeente Zuilen kenmerkende eigenschappen, welke haar oorsprong vinden in de historie van haar ontstaan en die heden ten dage nog in vele opzichten haar karakter bepalen. Bij het beschouwen daarvan, valt allereerst op dat Zuilen bestaat uit een zeer gemengde bevolking, met Amsterdammers als, relatief steeds kleiner wordende, kern. Toen in 1912 de N.V. Werkspoor haar filiaal in Zuilen stichtte, vestigde zich hier een 40-tal Amsterdammers. Namen als: Zachte, Smit, de Leeuw, Tielrooy, Klaassen, Krebs, Beugelink, Dirks, Heyt, v.d. Spa, Oorthuis, Jongkind, Burger en vele anderen herinneren nog aan deze pioniers. Deze kern werd spoedig met velen uitgebreid. Het behoeft geen nader betoog, dat de vestiging van honderden jonge Amsterdamse gezinnen in onze gemeente een volkomen ommekeer te weeg bracht in het rustige dorpje Zuilen. De nieuwe bewoners voelden zich onwennig. Zij vonden hier, hetgeen zij in Amsterdam ontbeerden. Een frisse ruime woning, met veel zon en lucht en ruimte. Wat zij hier in ruime mate brachten, was de gemoedelijke omgang, zo speciaal eigen aan de rasechte Amsterdammers.

Haar isolement

Van enig contact met Utrecht was niet of nauwelijks sprake. Een verbinding met bus of tram naar de stad was er nog niet. Bovendien, de zo kenmerkende, enigszins stijve Utrechtse aard, de echte ambtenaars-mentaliteit lag hen niet.

Winkels waren er bijna niet. Deze Amsterdammers vormden, doordat zij op elkaar waren aangewezen, een gemeenschap, hetwelk zich manifesteerde in het stichten van de coöperatie Oostenburg aan de Amsterd. straatweg, naar Amsterdams voorbeeld. Spoedig kon men daar van alles kopen. Van kleding, kruideniers en bakkerswaren, tot groente en aardappelen toe. Namen als Dirks, Heyt, Doorgeest de bedrijfsleider, de thans overleden latere Wethouder N.A. Zachte en de chef-bakker Slotboom, zijn onverbrekelijk met de historie van ‘‘Oostenburg’’ stand kunnen houden, totdat zij, nu enkele jaren geleden, werd overgenomen door de Utrechtse Coöperatie.

Aan de behoefte naar lectuur werd ook toen al voorzien. De bekende familie Beugelink stelde toendertijd hun woning beschikbaar voor het verhuren van boeken van de Openbare Leeszaal. Als grappige bijzonderheid kunnen wij U vertellen dat velen er een gewoonte van maakten zittend op de grond meteen maar hun boek uit te gaan lezen, zodat het echtpaar Beugelink somstijds met 20 of meer lezende mensen zat opgescheept. In 1922 stichtte de O. Leeszaal hier een filiaal. De heren Moes en Beugelink gaven een groot deel van hun vrije tijd aan de werkzaamheden verbonden aan dit werk.

De toenmalige gemeentebestuurders van Zuilen trokken zich aanvankelijk niet veel aan van de Werkspoorders. Utrecht trof de meest noodzakelijke voorzieningen. De reinigingsdienst enzovoorts, werd door Utrecht verzorgd. Daarbij meende het Zuilens gemeentebestuur uit die dagen, dat Utrecht Nieuw-Zuilen wel spoedig zou annexeren.

Zuilens groei

De groei van Zuilen nam al spoedig grote vormen aan. Naast het werk van de Woningbouw Vereniging Zuilen noemen wij het ontstaan van de woonwijk ‘‘Elinkwijk’’, nauw verwant aan de N.V. Werkspoor.

Naast de woningbouw kwam een houten R.K. noodkerk tot stand. De Gereformeerden bouwden een kerkje aan de Daalseweg, dat tot op heden nog steeds dienst doet. De Hervormden bouwden eveneens een noodgebouw aan de Daalseweg. Het troetelkind van Dr. Wesley, het Groene Kruis, begon haar zegenrijk werk. Er werd in de jaren ’14-’20 door de bewoners van Nieuw-Zuilen een koortsachtige activiteit ten toon gespreid. Verenigingen rezen als paddestoelen uit de grond. Het oude ‘‘Schaftlokaal’’ van Werkspoor zou, zo het kon spreken, U veel kunnen vertellen van de hart verscheurende drama’s welke mensen als v.d. Pas, Ebbeling, Schuttershoef, Hania en zovele anderen voor het voetlicht brachten. Een inbreker zou gemakkelijk werk hebben gehad als in Zuilen een uitvoering plaats vond want geen inwoner bleef thuis. Diverse Zondagsscholen deden hun greep op de jeugd, de Arbeiders Jeugd Centrale ontstond onder de bezielende en vooral bekwame leiding van het echtpaar Brands, overal blijdschap brengende met hun frisse levenslust. Door de doortrekking van de Utrechtse tram naar de Bessemerlaan en later Westinghousestraat en de snelle aanbouw van vele woningen werd de ‘‘Woningbouw Zuilen’’ uit haar isolement verlost. Ondanks de grote werkeloosheid die spoedig na de vorige oorlog intrad, kreeg Zuilen een prachtige R.K. Kerk en verrees de Oranjekerk, beide aan de Amsterdamsestraatweg.

In de loop der jaren groeide de N.V. Werkspoor uit tot een machtige fabriek evenals de inmiddels in Zuilen gevestigde Staalfabriek van de Muinck Keizer. Beide fabrieken bleven mensen aantrekken uit ’t land. Werkspoor hoofdzakelijk Amsterdammers en de Staalfabrieken veelal Friezen en Groningers. Al deze, hun geboorteplaats verlatende, mensen stichtten in Zuilen hun eigen verenigingen.

De crisis van ’30

Een zwarte bladzijde uit de geschiedenis van Zuilen vormt de crisis, welke in 1930 haar hoogtepunt bereikte. Zuilen telde meer dan 1000 werkelozen. Vele arbeiders, jarenlang werkzaam op Werkspoor, kwamen zonder werk. Ook de Demka ontsloeg noodgedwongen veel personeel. De werkeloosheids-uitkering was hier lager dan in Utrecht. In deze jaren heeft Zuilen veel te danken gehad aan talrijke mannen en vrouwen, die werkten voor crisis- en ontspanningscomité’s.

Mensen als wijlen Mevr. Brands-te Boekhorst en Otten-Gabler e.a. gedenken wij met eerbied.

De gemeente Zuilen en haar inwoners beleefden zorgelijke tijden. Zuilen werd armlastig en de enige uitkomst die men toen nog zag was ‘‘annexatie’’. Utrecht aanvaarde deze erfenis niet.

De bevolking heeft zich in de daarna volgende jaren sterk uitgebreid, vermengd en aangesloten en van een specifiek Amsterdams karakter mag niet worden gesproken. Velen van de mannen en vrouwen die in 1912 uit Amsterdam naar Zuilen zijn gekomen, hebben het tijdelijke met het eeuwige verwisseld. Maar hun invloed op het leven in Zuilen is tot op de dag van vandaag nog onmiskenbaar aanwezig, speciaal in de Jubilerende Woningbouwvereniging ‘‘Zuilen’’. Ook een vereniging als bijvoorbeeld ‘‘Elinkwijk’’, eveneens ontstaan uit het initiatief van ‘‘pioniers’’, draagt nog onmiskenbaar de sporen van een hechte, besloten vriendenkring waar buitenstaanders niet zo gemakkelijk het wezen van snappen.

Een vrij Zuilen

Zuilen: zelf gebouwd! Haar woningen en kerken, haar scholen, haar verenigingen, instellingen en prachtige winkelstand. Zuilen, dat zich uit de crisis van de dertiger jaren heeft opgericht en die het nu mocht beleven dat Maandag j.l. een groep internationale artsen ook haar nieuwe scholen in ogenschouw kwam nemen.

Dat de voldoening mocht smaken, dat de bouwwereld van Nederland het nodig oordeelde kennis te nemen van haar originele wijze van woningen bouwen. Het is die drang naar blijvende onafhankelijkheid en het zelf doen, dat de Zuilense bevolking afkerig doet zijn van annexatie.

Vooral nu de noodzaak, door het financieel gelijkstellen van gemeenten niet meer nodig is.

Geen Utrechtse mentaliteit

De bevolking van Utrecht is door haar universiteit en groot getal ambtenaren anders ingesteld dan Zuilen. De als het ware onderdanige eerbied, die de rasechte Utrechter kenmerkt voor alles wat studeert of heeft gestudeerd, ontbreekt de Zuilenaar ten ene male. De pioniersarbeid die door de bewoners van Nieuw-Zuilen moest worden verricht, hebben hen een andere kijk op de samenleving gegeven. Zij zijn onafhankelijker en hebben een eigen oordeel, zich daarbij in leven en streven één voelende met de bestuurders hunner gemeente.

 

Zuilen wanhoopt niet

Veertig jaren zijn voorbijgegaan, veertig jaar, voor de geschiedenis maar een bagatel, maar voor het karakter van de gemeente Zuilen beslissend. Daarbij moet dankbaarheid ons vervullen voor alles wat die Amsterdammers, die mannen en vrouwen van Kattenburg, Oostenburg en omgeving, uit de sfeer van hun geliefde Mokum in hun nieuwe woonplaats Zuilen tot stand wisten te brengen. Het is de eerbied voor het gegroeide en overal bespeurende frisse levensmoed voor de toekomst, die het deze ruim 25000 zielen tellende gemeente de voorgenomen annexatie als een fout, erger nog, als een onrecht doet gevoelen!

Fotobijschrift: Van een eerdere beurs, maar wél in het Pastoor Schiltehuis. Let vooral op die prachtige tekst boven de ingang!

 

Vrijwilligers gevraagd

Het Museum van Zuilen is dringend op zoek naar een groot aantal vrijwilligers, DENKERS en DOENERS.

Mannen en vrouwen die de handen uit de mouwen kunnen en willen steken, maar ook zij die handig zijn in het programmeren, bedenken van oplossingen op allerlei gebied, voor het inboeken van de ingeleverde stukken, administratieve vrijwilligers. Mensen die kunnen organiseren, en mensen die goed zijn met cijfers (mag ook een rekenwonder tussen zitten), maar ook gastheren en gastvrouwen. Mensen die nergens zwaar aan tillen, maar wel zwaar kúnnen tillen. Die mee willen helpen bij het onderhoud, enz.

Kortom een groot team vrijwilligers om ons te helpen gestalte geven aan de totstandkoming van het Museum van Zuilen 2.0.

‘Museum van Zuilen 2.0’, hoor ik u denken, ‘wat is dat nou weer?’

Dat laat zich snel verklaren: het Museum van Zuilen is – na vele jaren op de huidige locatie en dankzij de geweldige medewerking van de huidige vrijwilligers – uit zijn jas gegroeid!

Het Museum van Zuilen krijgt al meer dan 15 jaar iedere dag nieuwe aanwinsten en het laat zich raden dat het pand dan uiteindelijk te klein is. Voorzichtige benadering van een locatie op het Werkspoorterrein biedt uitzicht op een fantastische toekomst in een van de voormalige Werkspoorhallen: IJ-A, tegenwoordig kortweg ‘De Fabriek’ genoemd. In die hal wil eigenaar Bob Scherrenberg graag ook het Museum van Zuilen onderbrengen.

Juist omdat ruim 65 procent van de collectie afkomstig is van de fabrieken van Werkspoor en Demka lijkt dit een prachtige kans om de (nog steeds groeiende) collectie aan een groter publiek, grootschaliger te kunnen tonen.

En daarvoor hebben we dus een grote groep enthousiaste vrijwilligers nodig. Schroom niet, bel ons, mail ons, neem contact met ons op en vertel wat of u kunt/wilt doen voor een nóg mooier Museum van Zuilen.

Meer informatie:    Stichting Museum van Zuilen,
Amsterdamsestraatweg 569
3553 EH  Utrecht-Zuilen
telefoon 030 2443078
info@museumvanzuilen.nl

De ‘Vout’ in onze 100ste Zuilense Nieuwsbode

Dat was het dus: een enorme hoeveelheid reactie’s op onze 100ste Zuilense Nieuwsbode. 

Heel veel felicitaties, waarvoor onze hartelijke dank. Onze 100ste Zuilense Nieuwsbode ging om 11:30 uur ‘het net op’, en de eerste reactie was al na 24 minuten binnen! En dan blijkt vervolgens uit de vele reacties dat er meerdere fouten in staan.

Met het excuus, dat een en ander een gevolg was van de snelheid waarmee de 100ste editie in elkaar gezet moest worden om de deadline te halen. Er blijkt ook een aantal spelfouten in de teksten geslopen te zijn. (Het lijkt een goed idee om de volgende keer weer een oproep naar een (spel)fout te doen, om zo een geheel correcte uitgave te kunnen presenteren!)

Met dank aan de vele inzenders gaan we even het rijtje met u doornemen:

Foto 00: bijschrift bij de foto van het echtpaar Schinkel: Place Royal’ moet ‘Place Royale’ zijn.

Foto 20: ‘ye’ moet zijn ‘je’.

Foto 30: ‘de bouwde’ moet zijn ‘die bouwde’

Foto 32: deze school staat niet in de C. Smeenkstraat maar in de Clement van Maasdijkstraat.

Foto 45: ‘als de op’ moet zijn ‘als je op’.

Foto 48: het juiste jaartal is geen 1065 maar moet zijn 1965.

Foto 52: ‘bescherminong’ moet zijn ‘bescherming’.

Foto 55: ‘Groen van Prinsererschool’ moet ‘Groen van Prinstererschool’ zijn.

Foto 58: dit is niet het Vliegermonument maar het Verzetsmonument.

Foto 77: ‘ontwworpen’ moet ‘ontworpen’ zijn.

Foto 92: ‘Compagny’ moet Company’ zijn.

Foto 97: ‘maaktsters’ moet ‘maaksters’ zijn.

Het is nogal een rijtje, maar hieruit blijkt ook dat de Zuilense Nieuwsbode gespeld wordt. Beetje raar om daar trots op te zijn als je denkt dat er maar één fout in staat, maar daarvoor bieden we graag onze excuses aan.

Veel felicitaties en ook veel nieuwe abonnees, dus… wij zijn toch zeer tevreden!

Dit is de door ons bewust ingebrachte ‘vout’: foto 58 is niet het Vliegermonument maar het Verzetsmonument. Slechts gezien door drie lezers!

 

 

.

 

Nieuwe aanwinst filmpjes op YouTube

Het Museum van Zuilen heeft al vele jaren een groeiende collectie. Er gaat vrijwel geen dag voorbij of we krijgen een nieuwe aanwinst. Soms zijn de nieuwe bijdragen bescheiden, andere keren komt men met spectaculaire aanwinsten voor het museum. Deze stukken door middel van een tentoonstelling onder de aandacht brengen is één van de taken van het museum. (Er goed op passen is ook iets waar we ons voor inzetten.)

Maar… zo’n nieuwe aanwinst door middel van een tentoonstelling presenteren om iedereen ervan te kunnen laten genieten gaat vaak langere tijd duren. Dat is jammer, want we willen zo’n bijzondere bijdrage – vooral vanwege het verhaal erbij – graag zo snel mogelijk met u delen.

Bovendien is in de loop der jaren gebleken dat niet iedereen in de gelegenheid is een bezoek aan het Museum van Zuilen te brengen, of een van de door ons ingerichtte tentoonstellingen te bezoeken. Verbazingwekkend veel vroegere inwoners van Zuilen wonen ‘over de hele wereld’ van Australië tot Zuid-Afrika, om maar eens in de lijn van A tot Z te blijven.

Daarvoor bedacht onze webmiss een nieuwe formule. Het Museum van Zuilen gaat vanaf heden met regelmaat de bijzondere stukken die we al in collectie hebben, én de nieuw ingebrachte stukken ‘met een verhaal’, door middel van een filmpje op het Museum van Zuilen-YouTube-kanaal plaatsen.

Deze serie noemen we ‘Nieuwe aanwinst in het Museum van Zuilen’. Om het zoeken te vereenvoudigen geven we de filmpjes een nummer, maar die zijn niet chronologisch voor de inbrengdatum. Op het YouTube-kanaal plaatsten we ook een paar eerdere filmpjes over het Museum van Zuilen.

We zetten hierbij de link naar de YouTube-pagina, https://www.youtube.com/user/MuseumVanZuilen en hopen dat u het zo leuk vindt dat u zich op deze pagina abonneert. Dat kost u niets, maar u krijgt dan een bericht als een nieuw filmpje is toegevoegd.

Wij zijn benieuwd, u ook?

5 november 2017 StraatReünie Voltastraat

Zondag 5 november 2017 houden we onze 76ste StraatReünie!

In het Museum van Zuilen verwelkomen we die dag de (oud)bewoners van de Voltastraat                                                                               

Van 14 tot 17 uur, zijn de huidige en voormalige bewoners van de Voltastraat extra welkom op de Amsterdamsestraatweg 569. Vanaf 14 uur heten we u welkom met een drankje, om ongeveer 15 uur een kleine lezing met alle tot nu toe achterhaalde wetenswaardigheden over de straat met aansluitend wat verhalen over markante stukken uit de collectie. Om 17 uur sluiten we af. U leest er alles over op onze site: www.museumvanzuilen.nl

Vanaf de Galvanistraat lopende richting Amsterdamsestraatweg komen we bij Voltastraat 6. Hier zat de heer J.G.A. Timmerman met zijn kolenhandel. Hij verhuisde met zijn handelsgeest (niet met zijn handel) naar de Bessemerlaan. Het verhuizen zat hem duidelijk in het bloed, in 1936 stond een prachtige advertentie in Zuilen Vooruit waarin hij zijn diensten aanbiedt als verhuizer en expediteur.

De heer Timmerman dook de techniek in, hij werd de eigenaar van de radio- en televisiewinkel ‘Radio Actief’, een grote winkel in radio- en (later) televisietoestellen in de Jacobsstraat te Utrecht naast C & A. (Door een uitbreiding van de C & A werd de winkel jarenlang nog een bijna geïntegreerd onderdeel van deze kledingwinkel.) Tijdens de Tweede Wereldoorlog zat de heer Timmerman in het verzet. Na de oorlog deed ook hij mee aan de feestelijkheden.

Bij een van deze festiviteiten was het de bedoeling om zo snel mogelijk in een gladde, lange houten paal te klimmen. Voor wie het lukte, zat de prijs op de kop vastgespijkerd: ƒ 25,- (€ 11,34).

De heer Timmerman weet als een van de twee deelnemers (de andere is de heer Stoet van de melkhandel in Elinkwijk) bovenin te komen. Beiden heren hadden het geld echter niet nodig en stelden hun prijs weer beschikbaar.

Meer weten? Welkom op de StraatReünie!

Prachtige advertentie die de heer Timmerman plaatste ter promotie van zijn verhuisactiviteiten

6 augustus 2017 StraatReünie H. Diemerstraat

Zondag 6 augustus houden we onze 75ste StraatReünie!

In het Museum van Zuilen verwelkomen we die dag de (oud)bewoners van de H. Diemerstraat

Van 14 tot 17 uur, zijn de huidige en voormalige bewoners van de H. Diemerstraat extra welkom op de Amsterdamsestraatweg 569. Vanaf 14 uur heten we u welkom met een drankje, om ongeveer 15 uur een kleine lezing met alle tot nu toe achterhaalde wetenswaardigheden over de straat met aansluitend wat verhalen over markante stukken uit de collectie. Om 17 uur sluiten we af.

De H. Diemerstraat is de meest noordelijke straat van ‘Eigen Haard’. De straat begint bij de Minister Talmastraat en eindigt bij de Minister de Visserstraat.

De straat staat haaks op de Amsterdamsestraatweg en in tegenstelling tot wat tot enige jaren voor de bouw gebruikelijke was, heeft de straat geen ‘winkel op de hoek’. Dus… waren de bewoners voor de dagelijkse boodschappen aangewezen op de winkelstrip aan de Minister Talmastraat.

Dat was overigens geen behelpen: de kapper (zit er overigens nóg), sigaren en sigaretten kocht men bij ‘Talma’, drogisterij Zonsveld, bakkerij ‘Eigen Haard’, kruidenier Zetstra, woninginrichting, kledingzaak H. Pronk en op de hoek met de H. Diemerstraat zat de laatste winkel: het Polydorhuis van de familie Van Grootheest. Hier werden huishoudelijke artikelen verkocht.

Maar er zaten nog meer winkels op deze strip. Dus, als u er alles van wilt weten bent u hartelijk welkom tijdens de StraatReünie op 6 augustus.

 

De piloot vloog precies aan de goede kant van ‘Eigen Haard’, helemaal op de voorgrond hebben we zo een uitstekend beeld van de H. Diemerstraat. De winkelstrip aan de Minister Talmastraat is nog lang niet voltooid, dus voor de boodschappen is men vooral aangewezen op de bezorgers aan huis.

 

 

20 juli ClubReünie Volleybalvereniging ’t Zand

Het Museum van Zuilen organiseert op 20 juli 2017 de achtste ClubReünie, voor de oud-leden twee volleybalverenigingen uit Zuilen: Volleybalvereniging ‘Zand en Polonia. Van 14:00 tot 17:00 uur in het museum aan de Amsterdamsestraatweg 569 te Utrecht-Zuilen.

Deze keer laat ik het graag aan de heer L. van den Heuvel over, om u over deze vereniging te informeren. Hij was lid van deze vereniging en schrijft het volgende:

‘Het is begonnen met een trapveldje naast het voormalige politiebureau van Zuilen. [Dit stond ongeveer tegenover het voormalig Gemeentehuis van Zuilen, dat tegenwoordig de ‘Parel van Zuilen’ heet.] Daar voetbalde de jeugd van de De Bazelstraat en de Van der Pekstraat er lustig op los.

Tot iemand op het idee kwam om te gaan volleyballen. Twee palen werden er gezet en een zelf gemaakt netje gevlochten en dat moest het dan zijn. Allemaal erg primitief. De agenten zaten vanuit hun raam te kijken en hadden er ook plezier in. Zij staken de koppen bij elkaar om te zien of ze hun net met een echte volleybal aan ons beschikbaar mochten stellen.

Agent Rijsemus kwam daar op een zekere dag mee aanzetten, maar toen konden we nog niet volleyballen. Genoemde agent, de heer Munnikhof en Andries van Dijk hebben toen een vergadering uitgeschreven en zo op 22 september 1952 de vereniging opgericht. Die moest natuurlijk ‘‘’t Zand’’ heten. Het bestuur werd aangevuld met de ouders van Maaren, Lodder en Benschop.

De vereniging bestond, het net en de bal waren er, maar iemand om ons te trainen hadden we niet. Tot er op een dag de twee broers Groeneveld langs kwamen en dat getob van ons zagen. Als getrainde spelers van S.V.V. boden zij aan om ons het volleybal bij te brengen. Wim werd later trainer/speler. Elke week werd, voorafgaand aan de wedstrijden, bij hem thuis de techniek door genomen…’

Meer weten? Welkom op de ClubReünie in het Museum van Zuilen!

Deze volleybalspelers vormden uiteindelijk een echt team. Onder leiding van trainer Wim Groeneveld spelen deze jongens, de sterren van de hemel. Het zijn v.l.n.r.: de trainer, Roel Benschop, Leen van den Heuvel, Nol Timmermans, Everhard Pijl, Jan de Jongh en Arie van Maaren. Zij woonden toen, in 1953, allemaal op ’t Zand.

 

StraatReünie Marinus van Meelstraat

In het Museum van Zuilen organiseren we zondag 2 juli – van 14:00 tot 17:00 uur onze 74ste StraatReünie, dit keer voor de huidige en oud-bewoners van de Marinus van Meelstraat.

De Marinus van Meelstraat werd in verschillende fases bebouwd. Dat is aan de bouwstijl duidelijk te herkennen. De woningen vanaf de Bernard de Waalstraat tot ongeveer halverwege zijn geheel in de stijl van de rest van de straten in Mariëndaal.

Pas in 1957 werden de woningen nummers 5 tot en met 35 gerealiseerd. De bouw van deze huizen haalde de krant, zij werden namelijk door de toenmalige bewoners zelf gebouwd: ‘Op het braakliggende terrein aan de M. van Meelstraat zal men over enige tijd burgers hun eigen huis kunnen zien bouwen…’

De woning op nummer 5 werd kort daarop in gebruik genomen door een (van de weinige) ondernemers in deze straat, u kon hier uw ‘Tielen’s kolen’ bestellen.

De straat haalde wel vaker de krant: op 17 augustus 1964 werd met een groot artikel verslag gedaan: ‘Man dreigde met pistool en stiletto…’.

Aan de even zijde van de M. van Meelstraat kwam de ingang van de St.-Jacobusschool, de tweede Rooms-katholieke school in Zuilen.

Nog onlangs kwam A.J. van Leusden in het Museum van Zuilen. Hij vertelde dat hij op de dag dat de school in gebruik genomen werd, na het verzamelen op de speelplaats, in de gaten had dat de leerlingen naar binnen moesten. Hij versnelde zijn pas en – en daar is hij na ruim zestig jaar nog trots op – was de eerste leerling die de school in stapte.

Meer weten? Welkom in het Museum van Zuilen tijdens de 74ste StraatReünie op 2 juli aanstaande.

 

De zelfgebouwde woningen aan de Marinus van Meelstraat

.