Oud Nieuws 11 december 1967

Jongens vernielen met sneeuwballen ruiten

(Van een onzer verslaggeefsters)

UTRECHT — Twee scholieren, van 11 en 12 jaar, zijn zaterdagmiddag door de kinderpolitie gehoord omdat zij bij het sneeuwballengooien tien ruiten hadden vernield. De ruiten sneuvelden in de Prinses Ireneschool aan de Johannes Uitenbogaertstraat. Na verhoor zijn zij aan hun ouders meegegeven.

Oud Nieuws 10 december 1953

Voorjaar in de winter

Kuikentjes in December! — Dat het zachte weer ook in de dierenwereld invloed oefent, bewijst bovenstaand plaatje. Het is de hen Hermelijn, die haar eigenaar de heer J.C. Marbus, Werner Helmichstraat 75, Zuilen, vier springlevende kuikens als een late St. Nicolaas-surprise aan bood. Het spreekt wel vanzelf, dat de beestjes onder deze omstandigheden bijzondere zorg vragen, doch daarvoor zal de heer Marbus zeker wel zorgen!

Oud Nieuws 9 december 1961

Jan Overdijkstraat krijgt trottoirs

Ter bevordering van de verkeersveiligheid is het nodig in de Jan Overdijkstraat en omgeving trottoirs aan te leggen, zo schrijven B. en W. van Utrecht de gemeenteraad. Een gedeelte van de stroken grond die daarvoor nodig zijn is in erfpacht bij de Utrechtse bouwvereniging Prinses Juliana. Er zullen dus nu enkele stroken uit de erfpacht moeten worden genomen. Dientengevolge zullen de canons moeten worden verlaagd. B. en W. stellen de raad voor hiertoe te besluiten .

De Jan Overdijkstraat in nieuwstaat. Maar het verkrijgen van echte trottoirs heeft dus nog wel even (zo’n 36 jaar!) geduurd! 

 

 

Oud Nieuws 8 december 1949

Prinses Wilhelminaschool in gebruik genomen.

Zuilen bouwt huizen en scholen

Zaterdagmiddag kwam het bestuur der Vereniging voor Christelijk Nationaal Schoolonderwijs met een aantal genodigden tezamen in de Chr. School Bisschopsplein in verband met de overdracht en officiële ingebruikstelling van de nieuwe Chr. U.L.O.-school aan de Herculesveldstraat.

Hierbij waren tegenwoordig Burgemeester Norbruis, wethouder Ruygrok, de waarn. wethouder, de heer De Wit, de gemeentesecretaris A.J. van der Weerd, de inspecteur van het Lager Onderwijs J. Bierling, de directeur van Gemeentewerken A.G. van Vliet, de gemeente-architect W.C. van Hoorn, Ds. C. Brouwer, de hoofden der openbare en bijzondere lagere scholen, benevens verschillende ouders van leerlingen der Chr. U.L.O.-school.

Nadat Ds. W. Schouten, als voorzitter van het schoolbestuur, deze samenkomst had geopend en de aanwezigen en in het bijzonder de vertegenwoordigers van het gemeentebestuur, het onderwijs en de kerk, hartelijk welkom had geheten, gaf hij burgemeester Norbruis gelegenheid uit naam van het gemeentebestuur het nieuwe schoolgebouw aan het schoolbestuur over te dragen.

Burgemeester Norbruis ving zijn rede aan met erop te wijzen, dat toen in 1939 het gemeentebestuur een openbare Ulo-school stichtte, van alle kanten waarschuwingen werden gehoord, dat het niet bij één Ulo-school zou blijven, maar dat er nog twee zouden bijkomen n.l. een Christelijke en een Rooms-Katholieke Ulo-school. Hierop had de burgemeester toen geantwoord, dat hij dit juist graag zou zien gebeuren, omdat hij op ’t standpunt stond, dat alle richtingen der bevolking in de gelegenheid dienen te worden gesteld de kinderen het benodigde onderwijs te doen geven op de wijze, die men daarvoor het meest geschikt acht. In 1939 werd veel meer tegenstand voor het stichten van een openbare Ulo ondervonden, maar het gemeentebestuur had toen gemeend te moeten doorzetten omdat een school voor uitgebreid lager onderwijs in een gemeente van 20.000 zielen geen luxe was te noemen. De bevolking van Zuilen is uit verschillende oorden toegestroomd en men kan toch niet beweren, dat de honkvasten tot de actiefsten behoren. Aangezien wij in Zuilen een krachtige actieve arbeidersbevolking hebben, moet er gelegenheid zijn, dat de arbeiderskinderen meer onderwijs, dan het gewone lager onderwijs kunnen volgen, zodat zij in het maatschappelijk leven een betre kans krijgen. Zuilen heeft daarom recht op een Ulo-school. Verleden jaar werd de Chr. Ulo-school gesticht en tijdelijk ondergebracht in de tweede Chr. School. De ruimte daarvoor bleek echter te klein te zijn en daarom moest getracht worden hiervoor meer schoolruimte te vinden. De inspecteurs van het L.O. wensten echter Zuilen niet op de urgentielijst 1949 te plaatsen voor het bouwen van nieuwe scholen, omdat zij van mening waren, dat andere gemeenten in hun ressort daarvoor eerder in aanmerking kwamen. Aangezien Zuilen echter centraal gelegen is, werd van de regering toestemming ontvangen proefscholen te bouwen en zo was het mogelijk voor het Christelijke U.L.O. een zogenaamde Finse School en voor het openbaar onderwijs een ‘‘Knoopschool’’ te doen bouwen. De burgemeester zeide zeer verheugd te zijn, dat thans aan het schoolbestuur dit nieuwe schoolgebouw kon worden overgedragen. Hierna droeg hij de school over onder het uitspreken van de wens, dat in dit gebouw onderwijs zal mogen worden gegeven overeenkomstig de statuten en doelstellingen der vereniging. Verder zeide de burgemeester, dat de Chr. U.L.O. het niet gemakkelijk zou hebben, omdat de openbare U.L.O. onder leiding van de heer J.C. van der Wilt in de loop van zijn bestaan zodanige resultaten had weten te boeken, dat deze school thans tot de beste in den lande wordt gerekend. Hij hoopte echter, dat tussen de twee scholen een zodanige samenwerking zou bestaan, dat zij gezamenlijk tot het gestelde doel komen en door onderlinge wedijver het gezamenlijk welzijn zouden bevorderen.

Ds. Schouten dankte de burgemeester voor de gesproken woorden en de overdracht der school en zeide hiervoor zeer erkentelijk te zijn. Van de zijde van het gemeentebestuur was de meest symphatieke medewerking ondervonden en dit stemde tot grote voldoening. Verder bracht hij dank aan de directeur van gemeentewerken, de heer A.G. van Vliet, de gemeente-architect W.C. van Hoorn, aan de bouwer, de N.V. Panagro, en haar uitvoerder, de heer Vlieland, die allen symphatiek hebben medegewerkt als het schoolbestuur soms met afwijkende wensen kwam en daaraan zoveel mogelijk tegemoet kwamen. Hij achtte het Ulo-onderwijs en deze nieuwe school van groot belang voor Zuilen, de gemeente die ons zo na aan het hart ligt.

Hij hoopte, dat deze nieuwe school het levensideaal van de kinderen zou mogen helpen bevorderen door de kinderen meer dan het gewone te doen leren en daardoor de mensen meer door het leven te boeien en het idealisme te verhogen, aangezien er een tekort aan idealisme is.

Hierna sprak de heer Bierling, de inspecteur voor het L.O. Hij zeide, dat de opening van dit schoolgebouw een opening was, waarbij men de inspecteur gerust thuis had kunnen laten, want officieel wist hij van deze school niets, wat niet inhield, dat hij zo nu en dan niet eens stiletjes was komen kijken, waarbij hij opgemerkt had dat aannemer, uitvoerder en de dienst van Gemeentewerken hier weer iets tot stand brachten, dat gezien mocht worden. Ook was hem wel gebleken, dat voor deze confectieschool nog wel afwijkingen waren aangebracht, waardoor men beter kon spreken van maatconfectie, want normaal is zo’n houten Finse school geheel in onderdelen Finland uitgevoerd en worden de bouwelementen pasklaar naar Nederland gestuurd, waar men de zaak maar aan elkaar heeft te spijkeren. In deze school zijn echter nog talrijke voorzieningen aangebracht, zodat van een moderne inrichting kan worden gesproken. Verleden jaar werd de Chr. U.L.O. opgericht met 31 leerlingen, maar juist het aantal voor twee leerkrachten en nu beschikt de school reeds over een eigen gebouw. Dit was een tempo wat de inspecteur met verwondering had waargenomen en zo’n vaart kon hij niet bijhouden. Dit gezegde ontlokte aan Ds. Schouten de opmerking: ‘‘Ja, mijnheer Bierling, U woont in het statige stijve Utrecht, maar wij in het vooruitstrevende Zuilen.’’

Verder zei inspecteur Bierling, dat het onderwijs aan de Ulo-scholen niet een confectie-onderwijs zou worden, doch dat men daar persoonlijkheden zou vormen. Het gevaar bestaat dat in de beperkte tijd die daarvoor staat, ’t onderwijs aan deze scholen in een bepaald keurslijf wordt gedrongen, maar dit diende men tegen te gaan door ook op persoonlijke aanleg der leerlingen te letten. Hij hoopte, dat het onderwijs aan deze nieuwe school met God zou bijdragen tot de vorming van goede mensen. Verder spraken nog Ds. C. Brouwer, als wijkpredikant van Mariëndaal, J.C. van der Wilt als hoofd van de openbare U.L.O. en namens de hoofden der openbare lagere scholen, en S. de Vries namens de hoofden en leerkrachten der Christelijke Scholen. Aan het bestuur werd door S. de Vries een ingelijste spreuk van Abraham Kuyper aangeboden en Adrie Seldenthuis bood namens de  leerlingen een bureaulamp aan voor de hoofdenkamer der nieuwe school.

Het hoofd van de Chr. Ulo-school, de heer v.d. Wal, toonde zich zeer ingenomen met het nieuwe gebouw en bracht allen, die aan de totstandkoming daarvan hadden medegewerkt, zijn oprechte dank. Ook dankte hij de heer De Vries voor de gastvrijheid, die zijn school in de tweede Chr. School had genoten en voor het door deze aangeboden cadeau. Voor de prettige samenwerking tijdens de opbouw was hij de heren Van Hoorn, Van Lenning en de uitvoerder Vlieland zeer erkentelijk, speciaal in verband met de wijze waarop deze heren aan zijn wensen waren tegemoet gekomen.

Hierna sloot Ds. Schouten deze bijeenkomst en ging het gezelschap naar de Herculesveldstraat, waar de 13-jarige leerlinge der school Marietje van Garderen, de officiële opening van het nieuwe schoolgebouw verrichtte door het ontsluiten van de hoofddeur, waarna het nieuwe gebouw door de aanwezigen werd bezichtigd.

Dit nieuwe gebouw is een zogenaamde houten Finse school. De tekeningen hiervoor werden ontworpen door de fa. Laurentius, architectenbureau te Voorschoten. Door de N.V. Nanaro te Warmond werden deze tekeningen opgezonden naar Finland, waar alle benodigde bouwelementen tot in onderdelen werden vervaardigd. Deze bouwelementen werden naar Nederland gezonden en dan liet de N.V. Panagro door een plaatselijke aannemer onder toezicht van één harer opzichters de scholen bouwen. Zo werd de Finse School aan de Herculesveldstraat gebouwd door Ligterinks Bouwbedrijf te Zuilen onder toezicht van de opzichter van de Panagro, de heer Vlieland. Het sanitair werd geleverd door de firma v.d. Mast uit Zuilen, de electrische installatie door de firma Jesse uit Voorschoten en het schilderwerk door de firma Jansen uit Leiden. Op het gebied der verwarming is weer een nieuwtje toegepast. In ieder lokaal is een afzonderlijk verwarmingselement aangebracht, dat de in dat lokaal aanwezige radiatoren verwarmt en met gas gestookt wordt. Dit verwarmingssysteem is een ‘‘Hewa’’ patent uit Den Haag en hierdoor is het mogelijk alleen die lokalen te verwarmen, die in gebruik zijn, zonder dat de gehele verwarmingsinstallatie voor het gehele gebouw gestookt behoeft te worden. Evenals de openbare U.L.O. heeft de Chr. U.L.O.-school een afzonderlijk natuurkundelokaal met expirementeertafels en amphitheatersgewijze geplaatste banken.

Oud nieuws 6 december 1965

DE HEER M. Schaafsma, Wethouder D.M. Plompstraat 16 te Utrecht, hoofdbaas bij Werkspoor Utrecht, die vandaag een halve eeuw in dienst was bij deze onderneming, is vanmorgen in de benedenzaal van het Werkspoor Ontspanningsgebouw aan de Julianaparklaan gehuldigd door de directie van Werkspoor, ir. J. van Zwet, die de jubilaris verraste met een televisietoestel. De heer N.J.H. Zuur (links) hoofdproductieleider van Structural, de afdeling waar de heer Schaafsma werkzaam is, bood een monoculair (vogelkijker) aan, waarna de jubilaris nog werd toegesproken door de heren P. van Sorgen, afdelingschef bij Structural, P. Schmidt, werkmeester H.A.-H.B. en H. Kroon, voorzitter der personeelsvereniging NIO.

 

Oud Nieuws 5 december 1962

Ondeugdelijke schoorstenen

Driemaal heeft de Utrechtse brandweer te hulp moeten komen omdat er moeilijkheden waren ontstaan met een petroleumkachel of schoorstenen.

Mejuffrouw W.A. Waterland, die op kamers woont in perceel Hieronymusplantsoen 2, is tegen haar petroleumkachel gelopen, zodat hij om viel. Een matras raakte in brand. Met een nevelstraal is het vuur gedoofd.

Voorts heeft de brandweer omstreeks 22.30 uur de brandende kachel het huis uit gedragen van de familie Van den Boogaard, Hazelaarstraat 76. De heer Van den Boogaard had hulp ingeroepen, omdat hij op een zolderkamer gassen had geroken. Hij had goed geroken, want het bleek dat er scheuren in de schoorsteen zaten:

Verder heeft de brandweer een schoorsteenbrand moeten blussen in het tehuis van de zusters van Goddelijke Voorzienigheid aan de St.-Ludgerusstraat 1. De enkele jaren oude teerlaag in de schoorsteen had vlam gevat. Veel schade werd er overigens niet aangericht.

Fotobijschrift: Het klooster in de St.-Ludgerusstraat, hoek St.-Willibrordusstraat. Werd eind jaren zeventig gesloopt om plaats te maken voor de flats van de Ludgerhof.

Oud Nieuws 4 december 1952

Accordeonorkest “Juliana” vraagt enige nette DAMES- en HERENLEDEN (welke goed muziek kunnen lezen). Accordeonisten, bassist, gitaristen. S.v.p. aanmelden Rita de Graaf, Rozenstraat 8bis, of A. H. G. Fokkerstraat 38, te Zuilen, telefoon 25568.

 

Fotobijschrift: Bovenop een vrachtauto gezeten speelde het in Zuilen actieve  het accordeonorkest ‘Juliana’ de sterren van de hemel. De bevrijdingsfeesten werden ook door hun muziek opgeluisterd. Deze accordeonvereniging werd geleid door Jenny van Mechelen, van de Royaards van de Hamkade. De optocht trok op 31 augustus 1948 door de straten van Zuilen.

 

Oud Nieuws 3 december 1966

Mormonen gaan bouwen aan Prinses Irenelaan

 

 

ZO SCHETSTE de Amerikaanse architect Emil B. Fetzer het ontwerp voor het nieuwe kerkgebouw, dat voor de Kerk van Jezus Christus van de heiligen der laatste dagen (The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints) zal worden gebouwd aan de Prinses Irenelaan in de Utrechtse wijk Zuilen. De Utrechtse Mormonen zullen het gebouw zelf onder deskundige leiding optrekken.

Amerikaans ontwerp voor Kerk van
Jezus Christus van de heiligen der laatste dagen

(Van een onzer verslaggevers)

UTRECHT — De Kerk van Jezus Christus van de heiligen der laatste dagen — algemeen bekend als de Mormonenkerk — gaat in Utrecht een eigen kerkgebouw stichten: dit zal door de gemeenteleden zelf worden gebouwd aan de Prinses Irenelaan in Zuilen. Mogelijk binnen een jaar zal het, als de rijksgoedkeuring tijdig afkomt, in gebruik worden genomen. Dan verlaat dit kerkgenootschap het kleine gebouw aan de Wittevrouwensingel, nabij de Kleine Singel, dat eigendom is van de gemeente Utrecht en waarin de Mormonen al tientallen jaren kerken.

Terrein voor uitbreiding in reserve

Dat de gemeenteleden hun kerk zelf onder deskundige leiding zullen bouwen, is voor hen een gewone zaak. In dit uit Amerika afkomstig kerkgenootschap, dat in Utrecht en omgeving 351 leden telt, is het gebruikelijk dat op velerlei terrein zelfwerkzaamheid ten bate van de kerk wordt uitgeoefend.

Het ontwerp is van architect Emil B. Fetzer uit de Mormoonse hoofdzetel Salt Lake City. De Kerk van Jezus Christus van de heiligen der laatste dagen – gesticht in 1830 en thans twee miljoen leden omvattend, in hoofdzaak in de Verenigde Staten van Noord-Amerika – legt sterke nadruk op het zendingswerk. Als gevolg hiervan zijn in vele werelddelen al kerken gebouwd. Ook in West-Europa. In Engeland, Frankrijk, Noorwegen, West-Duitsland en Finland verrezen reeds gebouwen naar ontwerp van de eigen groep van kerkarchitecten. Nu is Utrecht aan de beurt.

Van het aan de Prinses Irenelaan beschikbare terrein, zal iets minder dan de helft worden bebouwd. Het overige wordt gereserveerd voor uitbreiding. De kerk krijgt een lengte van 24 meter en een breedte van 15 meter.

350 zitplaatsen

In de eigenlijke kerkzaal zal plaats zijn voor 350 personen. Met vouwdeuren kunnen er afzonderlijke ruimten worden gemaakt, waardoor een middendeel ontstaat met een capaciteit van 140 zitplaatsen. Het ontwerp toont verder in een zijvleugel een aantal leslokalen, kleedgelegenheid, kantoorruimten, foyer, keuken, garderobe en toiletten.

Gemeentepresident voor Utrecht en omgeving is de heer J.H. de Bruijn uit Harmelen. De Kerk van Jezus Christus van de heiligen der laatste dagen telt niet alleen in de stad, maar ook in de provincie een aantal leden. Ook in Maarssen en Breukelen heeft hun zendingswerk invloed gehad, zodat in dit verband de bouw van een kerk in Utrecht-noord niet verbaast. Maar in het algemeen stellen de Mormonen dat de afstand tot een kerk niet van belang is. Zij menen dat de leden voor hun kerkgang zo nodig de afstand dienen over te hebben. Overigens zijn er o.a. kerken van deze groep in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Groningen.

Aan de top staat in Salt Lake City in de Amerikaanse staat Utah, een presidentschap , sinds 1951 onder leiding van David O. McKay.

Ook in Europa zijn Amerikanen de leiders. Een bouwcomité voor Europa is gevestigd in Frankfort, bij het hoofdkantoor van de Europese zending. Een afdeling daarvan is gevestigd in Huizen, waar de Nederlandse zending het hoofdkantoor heeft.

Een aantal leidende functies wordt echter door leden uit het land van vestiging vervuld. Zo is de Utrechtse gemeentepresident, de heer De Bruijn uit Harmelen, een Nederlander. In oorlogstijd, toen de banden met Amerika niet konden worden onderhouden, was een Utrechter president van de Nederlandse zending, de heer J. Schipaanboord. Velen zien Utah als het beloofde land en emigreerden. Ook uit Utrecht en omgeving zijn na de oorlog tientallen leden naar Salt Lake City vertrokken.

Niet roken

Tot de gewoonten van de Mormonen behoort het niet gebruiken van tabak, alcohol en hete dranken (waaronder voornamelijk koffie en thee worden verstaan). Dit berust op een serie gezondheidsvoorschriften voor de kerkleden, die bekend is onder de naam Woord van Wijsheid. Nog voor het gevaar van roken voor de gezondheid in het nieuws was en nagenoeg algemeen werd erkend, wees deze kerkgemeenschap via officiële statistieken er al op dat er een verband kan bestaan tussen het gebruik van tabaksartikelen en longkanker. Opmerkelijk was de geringe sterfte van Mormonen.

Een en ander leidde er in de oorlogstijd toe dat menig lid van deze kerkgemeenschap zijn tabaksbonnen vernietigde. In enkele extreme gevallen werd er wel rookwaar opgekocht, maar daarna verbrand, opdat dit door hen als gif beschouwd artikel niemand zou kunnen schaden. In hun publicaties drukten Mormonen wel asbakken af in de vorm van doodskoppen.

Oud Nieuws 2 december 1964

De heer C. van Rossum, Johannes Uitenbogaertstraat 46 te Utrecht, ontving vanmorgen uit handen van jhr. J.E.W. Twiss Quarles van Ufford van het kabinet van de burgemeester de eremedaille, verbonden aan de orde van Oranje-Nassau, in brons. De uitreiking van het koninklijk eremetaal had plaats in een directiekamer van het Utrechtsch Nieuwsblad, waar de heer Van Rossum 40 jaar als stypeur aan verbonden is. U.N.’s directeuren A.M.E.H.N. Koemans en drs. J.R. Nieuwenhuis uitten hun waardering voor de jubilaris. De heer Nieuwenhuis bood namens de directie een geschenk onder couvert aan. Mevrouw Van Rossum, die met zoon en schoondochter aanwezig was, werd verrast met een bloemenhulde. Namens de personeelsvereniging P.U.N., bood voorzitter H. Tuinema de jubilaris een elektrische gong aan en mevrouw Van Rossum een doos bonbons. Met een feestelijke lunch voor de jubilaris en zijn familie werd de huldiging afgerond.